12.29.2001

F-O-N-E-T-I-E-S
Op radio en tv spreekt men de naam van de in opspraak geraakte hoofdstad van Argentinië vaak uit op z'n Engels, als Buenos Eèwres. Niet doen. In het Spaans is het gewoon Buenos Aires, net zoals je het schrijft (de u is wel een "oe"). En de klemtoon in Lopez ligt (net als meestal in het Nederlands) op de eerste lettergreep: dus niet Jennifer loPèès zoals de bekende TMF viedzjees zeggen.

12.28.2001

Mooi karretje, m'neer
Aparte wereld, de wereld van de handel in gebruikte auto's. Je hebt straten in tochtige industrieterreinen waar er een heleboel op een rij zitten. De verkopers hangen meestal rond bij de glazen schuifdeur, met een plastic bekertje koffie in de hand. Veel permanentjes, gouden zegelringen, zonnebankjes, sportschoolspieren en (tegelijkertijd) bierbuiken. Een wat oudere man met een pak had een paardenstaart. Soms mompelen ze wat als je binnenkomt, maar vaak zijn ze veel te druk met hun mobieltje. Door een kleinere, altijd klemmende deur in de schuifdeur kom je binnen. Pas op voor het opstapje. Je belandt dan in een grote hal vol auto's. Vaak zijn ze niet opgepoetst, maar zo naar binnen gereden. Bumper aan bumper staan ze. Jij zit straks je zuurverdiende tweedehandsje af te likken, maar zij zetten hem zo met z'n bumper tegen de muur. Anders passen ze er allemaal niet in. Doen ze niet moeilijk over. Met een stift hebben ze de prijs op de voorruit geschreven. Sommige auto's hebben veel lelijke plekken en steenslag, maar de vraagprijs is niet misselijk. Slikken of stikken. Oude Escortjes of Golf Cabrio's uit 1985 worden voor ƒ 12.000 verkocht, als ze maar brede sportvelgen hebben en zodanig zijn verlaagd dat de "sportieve uitlaat" (een die veel herrie maakt) bij elke verkeersdrempel blijft steken. Blijkbaar is daar een goede markt voor. Zo eentje hoef ik niet.

Toch maar wat meer uitgeven voor het "nieuwe model". Er zijn er drie overgebleven. De een gaat weg voor een "meeneemprijs". Dat betekent dat je niet mag zeuren en dat ze je nooit meer terug willen zien. Anders zullen ze jóu is effe "oppoetsen". De ouwe man die deze wagen moest verkopen heeft het allemaal wel gezien. "U zegt het maar". Zal hém een rotzorg zijn, of je hem wel of niet neemt. De andere is even duur, maar krijgt een nieuwe APK en een service-beurt. Staat bij een sjofele familiezaak, waar iedereen meehelpt. Het meest verdienen ze waarschijnlijk aan de witte pomp, waarvoor alijd een grote rij staat. De derde is van een particulier. Die geeft natuurlijk geen enkele vorm van garantie, maar is wel zo'n ƒ 1.000 goedkoper. We hebben telefonisch een afspraak gemaakt voor morgen. Als die auto mooi is, en ik krijg nog wat van de prijs af, koop ik hem. Het voordeel is dat'ie een alarm heeft. Maar even afwachten...
Blij dat ik rij
"Als je een auto hebt, kun je als je zin hebt gewoon 's nachts een beetje rondrijden in de regen door de donkere, natte straten." Dat was mijn idee vóór ik een auto had. Inmiddels heb ik hem ruim anderhalf jaar en hoewel ik me niet kan herinneren ooit zomaar 's nachts heb rondgereden, ben ik nu wel zo ver dat ik niet meer zonder auto kan. De ouwe BX vertoont steeds meer mankementen, en nu wil ik een "echte" auto. Valt nog niet mee om er een te vinden. Er zijn tientallen "occasionsites", maar de meeste zijn waardeloos. Ze zijn traag of hebben advertenties van twee jaar geleden. Autotrader en Marktplaats.nl bevallen het beste. Het jammere van Autotrader is, dat je niet kunt sorteren op laatst ingekomen advertenties. Bij Marktplaats.nl kan dat weer wel. De prijzen variëren best wel, het is een beetje wat de gek er voor geeft. Ik wil een Audi 80 1.8 of 2.0 van ongeveer tien jaar oud, liefst zilvergrijs of donkergroen, met bumpers in carosseriekleur, ongeveer 150.000 km, met onderhoudsboekje, geen LPG of diesel, voor ongeveer ƒ 7500 (ik heb de euro nog niet ingevoerd). Voor dat type auto kom je soms bij de wat louchere autohandelaren terecht. Daar moeten we mee oppassen. Vanmiddag trekken we er maar op uit. Even een paar van die handelaren aflopen...
Hèhè
Eindelijk kunnen we er weer in. Blogger was gehekt en alle wachtwoorden waren veranderd. Maar het schijnt te zijn opgelost...

12.25.2001

Kerstboodschap
Terwijl ze sprak zat ik steeds rechts achter me te kijken. Tegen wie had ze had toch? In elk geval niet tegen mij. Ze zou toch niet scheel zijn? Voor de zekerheid had ze alles netjes opgeschreven (met de hand, zo te zien) maar ze keek haar papieren maar nauwelijks in. Waar het nu eigenlijk precies over ging heb ik ff gemist. "Oog om oog maakt de wereld blind" dat vond ik wel mooi. Had ze niet zelf verzonnen, maar dat geeft niet. Toch mooi.

12.24.2001

Uit!
Gisteren had ik hem uit:Advocaat van de Hanen van A.F.Th. van der Heijden (gekregen van de Goede Sint). Het verhaal speelt in 1985. Ernst Quispel is advocaat en verdedigt enkele krakers (al schijn je hen zo niet te mogen noemen) die onder meer een gebouw van de gemeente bezetten. Bij de ontruiming worden een paar "hanen" (punkers met hanenkammen) gearresteerd. Een van hen, Kiliaan Noppen, overlijdt die nacht in de politiecel, net als Hans Kok ooit in het echt. Tegen het eind van het boek vallen de puzzelstukjes op hun plaats en blijkt dat Quispel er meer van weet dan hij de buitenwereld wilde doen geloven. Dan is ook duidelijk waarom de hanen achter hem aanzitten.

Het is een spannend boek. Ondanks het feit dat het een dikke pil is, had ik het dan ook snel uit. Dit was mijn eerste A.F.Th. Zijn schrijfstijl bevalt me wel. Natuurlijk is er af en toe wel wat op aan te merken, bijvoorbeeld het veelvuldige gebruik van het archaïsche woordje "stellig". Vervang dat woord door "beslist" of "absoluut" en het wordt een stuk realistischer. Maar dat is muggenziften. A.F.Th. kan schrijven, dat is zeker. Het boek geeft een heel mooi beeld van de tijd, midden jaren tachtig. Het lijkt helemaal niet zo héél lang geleden, maar je beseft dat er in de tussentijd wel het een en ander is veranderd. Ernst moet bijvoorbeeld geld opnemen vóór sluitingstijd van de bank (er waren nog geen pinautomaten) en het is een probleem om z'n privénummer te geven of om bereikbaar te zijn op Schiermonnikoog (men had nog geen mobiele telefoons). Het belangrijkst is natuurlijk het beeld dat geschetst wordt van het Amsterdam van 1985, met de laatste naweeën van de beruchte krakersrellen.

Wat steeds terugkeert in het boek is het feit dat Ernst een "kwartaaldrinker" is. Eens in de zo veel tijd, een jaar of twee jaar, heeft hij een periode dat hij in café's en bars leeft en zeer zwaar drinkt. Het begint met bepaalde voortekenen, die hij zelf nog altijd niet allemaal herkent, en vervolgens heeft hij een manische periode, waarin hij zeer vrolijk en gelukkig is en ondertussen enorme hoeveelheden wodka consumeert. Na drie weken gaat verdwijnt de roes enigszins. Ernst probeert er dan wanhopig aan vast te klampen en blijft doordrinken. Daarna volgt de kater. Vanaf zijn studententijd wordt zijn leven zo gekenmerkt door deze drinkperioden. Tussendoor raakt hij geen glas aan.

Dit kwartaaldrinken wordt in het boek wel heel erg vaak uitgelegd. Soms denk je wel eens "Ja ja, nu weten we het wel, ga nu maar verder met het verhaal." Een klein beetje onwaarschijnlijk is het óók wel: hoe kan iemand zo regelmatig zo veel drinken zonder met werk en privé in ernstige problemen te komen? Welke vrouw vindt dat allemaal maar goed? Komt een advocaat niet veel sneller in opspraak, in zijn eigen woon- en werkstad nota bene? Ook het voorval met zijn latere vrouw (in feite verkracht hij haar) lijkt niet erg realistisch, en zeker niet als ze vlak daarna trouwen. Maar toch zijn dat zaken waar je later pas op komt, als je - het boek terzijde gelegd - er over nadenkt. Als je aan het lezen bent in Advocaat van de hanen blijf je doorlezen. Het is een zeer meeslepend boek.

A.F.Th. heeft wat grapjes in 'n boek verwerkt. Zonder dat er namen worden genoemd, figureren er wat bekende personen in het boek. Zo komt Simon Carmiggelt voorbij. Er zullen nog wel meer bekende Amsterdammers figureren (zoals burgemeester Van Thijn en de politiewoordvoeder Klaas "The Face" Wilting). Soms is het ook duidelijk dat de auteur een stukje had geschreven, bijvoorbeeld over een opening van een expositie in een galerie, of over de perikelen rond de Stopera (in het verhaal de Doos van Stop) en dacht: "Dat kan ik wel ergens in mijn nieuwe roman kwijt, weet je wat, ik stop het er hier tussen". Maar hinderlijk wordt dat allemaal niet. De erotische scenes zijn er soms ook een beetje met de haren bijgesleept, het is mij niet altijd duidelijk welke functie ze hebben in het verhaal. Overigens zou je als je die kop van A.F.Th ziet niet denken dat hij zo plastisch over seks zou schrijven.

Advocaat van de hanen bevat vele zeer vermakelijke beschrijvingen in van het dagelijkse leven in de grote stad, bijvoorbeeld het gedrag van taxichauffeurs. Het is een prachtig Nederlands boek, met veel herkenbare "typisch Nederlandse" dingen. Een mooi "tijdsdocument", al zullen er over een paar jaar wel veel voetnoten bij moeten zodat de lezers het nog kunnen volgen. Wat ik erg mooi vind, is hoe in de ontknoping alle mythen en grootse complottheoriën achterhaald worden door de zeer banale werkelijkheid. A.F.Th. heeft een Hermansiaans plot geschreven. Zo is het in het werkelijke leven ook: het is allemaal moedwil en misverstand. Prachtig. Overigens stuit dit zeer tegen het zere been van veel mensen, waaronder sommige (ex-)krakers. Zij houden liever hun complottheorietjes in stand. Bij de verfilming van het boek werd de studio zelfs door deze lieden bezet en onder dwang werd een manifest van hen opgenomen in de film. Zelf ken ik die film trouwens niet. Weinig behoefte aan.

Al met al heb ik enkele fijne uurtjes beleeft met het boek. Ik zal zeker de andere delen van de cyclus De Tandeloze Tijd gaan lezen. De advocaat van de hanen kan ik iedereen aanbevelen. Inmiddels ben ik begonnen in het andere boek dat Sinterklaas me gegeven heeft: De buitenvrouw van Joost Zwagerman. Verslag volgt...
Cadeautip
Ik wil ook zo'n ding!
chi woche swatx'ilal hak'ul yet yalji Komami'
Meer van deze gezegende wensen op Merry Christmas from FLW in 350+ languages!. Het bovenstaande is natuurlijk in het Q'anjob'al.
Grasdrogen en de Grote 3
Bij het maken van Jeronimo's linkspagina (nog lang niet af) kwam ik er vanavond achter dat er op het internet bijna geen informatie te vinden is over De Grote Drie, de meest legendarische Nederlandse motorcoureurs aller tijden: Wil Hartog, Boet van Dulmen en Jack Middelburg. Ik kon echt bijna nix vinden. Alleen Wil "De Witte Reus" Hartog heeft een uitgebreide site, maar die gaat puur over z'n bedrijf, over wegracen wordt niet gesproken. Hij heeft wel zijn eigen renstal nu...
Kerstavond 2001: De herdertjes loggen bij nachte.