3.09.2002

Vleesch noch visch
Heer Nimo is vegetaliër en wil ook geld. Dokken!
Carp
Het is een weekblad dat je gratis krijgt als je tot de doelgroep behoort ("voltooide hbo- of academische opleiding in de leeftijd van 25 tot 35 jaar"). Deze week een hartverscheurend artikel of de malaise in de adviesbranche. "De consultancy is een extreem conjunctuurgevoelige branche." Het gaat zo verschrikkelijk slecht, dat bedrijven als PricewaterhouseCoopers geen werk hebben voor hun consultants!

Gelukkig hebben ze zich de afgelopen jaren zo buitensporig verrijkt, dat ze al die dure consultants nu gewoon betaald verlof geven totdat ze weer een klusje hebben. Uiteraard met behoud van leasebak en duur huis (elders in Carp: "expats" krijgen van hun baas gemiddeld 1.000 tot 3.000 euro per maand, bovenop hun salaris, bonus en aandelenregeling, om te besteden aan de huur). Het woordje "verrijken" staat natuurlijk niet in het artikel. Nee, het gaat gewoon heel erg slecht en we mogen best een beetje medelijden hebben met de adviesbureaus en hun werknemers.

In het artikel wordt ene Erika (gefingeerde naam) geciteerd:

Ik ben meestal pas om een uur of elf, halftwaalf op kantoor. En ik zorg dat ik voor de files weer naar huis ga. Daar wordt niets van gezegd. Zolang je maar zegt dat je ergens mee bezig bent (...) ik vul m'n dagen vooral met lang lunchen, internetten en een beetje kletsen met collega's. We worden allemaal gek van het nietsdoen, dat schept een band.

En dat allemaal voor € 3.000 netto per maand (plus leasewagen, telefoon van de zaak, laptop, bonus en aandelenregeling). Ik heb het echt met ze te doen. Er zijn zat mensen die zich druk maken over de Derde Wereld, of over daklozen en zo, maar over dit stille leed van de consultants, daar hoor je nooit iemand over.
Kalkoenenbloed
Wat er nou voor bijzonders aan Shon Joshi te zien viel is mij altijd een raadsel gebleven. Maar Cinto was vol enthousiasme: 'Je moet die ouwe heer beslist zien. Iedereen in de ganse omtrek kent hem en haat hem en heeft groot respect voor hem. Hij is schatrijk. Hij heeft een reuzenpiemel en die gebruikt hij ook elke dag. Hij is met zowat alle jongemeisjes uit de hele buurt naar bed geweest. Mijn vader heeft eens gezegd dat als die vent het ooit in zijn hoofd mocht halen om mijn zus Rosamaría aan te raken, hij hem met zijn machete in honderd stukken zou hakken. En weet je dat die geile bok stokoud is? Hij is boven de zestig! Maar hij heeft een superpik en die heeft hij te danken aan het feit dat hij elke morgen kalkoenenbloed drinkt. Rauw, heet bloed, zó uit de hals van het dier. Hij heeft wel duizend kalkoenen. Je moet die hete oude sloeber beslist zien.'

(uit: De morgen loeit weer aan van Tip Marugg)
Naima for president
Vanochtend gezien bij Barend en Van Dorp (herhaling van de uitzending van afgelopen woensdag): Naima Azough. Kijk, als we wat meer van zulke mensen hadden in de politiek, dan was het allemaal anders. Naima is mooi, intelligent en ze heeft vooral gevoel voor humor. Ze schreeuwt niet, maar relativeert. Heer Nimo heeft niet meer zo'n leuke politica gezien sinds Femke Halsema. Sterker nog, Naima is veel leuker dan Femke, dat huilerige pierrottje (zo schrijf je dat officieel), die altijd zo politiekcorrect zit te drammen. Onbegrijpelijk dat Paul Zakkenvöller Naima zo laag op de lijst heeft gezet.

Heer Nimo stemt zelf niet op Groen Links, maar roept bij deze iedereen op: áls je dan zo nodig Groen Links wil stemmen, stem dan op Naima Azough (nummer 10 op de lijst).

3.08.2002

de Goddelijke Etter (vervolg)
bij jou de huiskamer binnensmokkel waar jij dan slordig lezend en herhaaldelijk gestoord door een op volle kracht spelende transistor en met in je achterhoofd rituitslagen van de RONDE VAN FRANKRIJK en slecht ingevulde aanvraagformulieren voor dubbel kindergeld voor je spasties zoontje iets van dat onbereikbare wilt laten overkomen in de hoop deze avond versterkt in eigen onbenulligheid in te slapen met naast je op je nachtkastje mijn opus op een vergevorderde bladzijde maar ik zal je meteen uit je droom halen want mijn bedoeling is het niet je van het oneindige te laten genieten noch je een troostend slaapje te bezorgen ach neen ik wil je tergen en uitdagen en je met je neus in de kouwe pap van je onbevredigde natuur duwen tot je bellen blaast om er ten slotte in te stikken en als je nu niet onmiddellijk vat wat ik bedoel is de kans groot dat ik me ernstig ga opwinden
Het gevoel van... heer Nimo
Om spannende stukjes te schrijven, moet je wel wat meemaken. Maar NIMO had vanavond eens even geen zin om bijvoorbeeld naar Oss te gaan en zich te laten aftuigen door JAN MARIJNISSEN, dus wat deden we? We installeerden ons voor de teevee met flink wat bier en hopla we lieten het "op ons af komen".

Kijken naar Het Gevoel Van... is een zwaardere beproeving dan een kopstoot van een socialistiese voorman, laten we eerlijk zijn. Gotverdonica, zagen we het goed? Ja verdomd, origineel waar, dat was echt EDDY BECKER in het panel! Heer Nimo ging er eens goed voor zitten. Een beetje wennen in het begin aan FRAU ANTJE, maar tegen het einde van het programma (zo rond het duet met TONY NEEFS ) was het al Antje voor en Antje na. Toch wel een geil dingetje.

Over FRAU ANTJE gesproken, wat een verwennerij: daar kwam DENNY CHRISTIAN al met zijn Grote Hit ROSAMUNDE. Wat een topartiest is het toch, en hij spreekt al heel goed Nederlands. De avond was pas echt geslaagd toen de zanger DAVE de showtrap afdaalde. Dansez maintenant! Je kon wel zien dat DAVE al vijftig jaar in het buitenland woont, want hij stal de show met on-Nederlandse allure.

Het publiek in de studio voelde de sfeer goed aan want ze stonden op de banken. Doen ze normaal nooit! Daarna kakte het programma jammer genoeg een beetje in met CONNY VANDENBOS (71) en wat duffe kwisvragen met Joke Bruis (69). HEER NIMO leefde even op bij een fragment van HET GROTE ORENSPEL met wijlen TED DE BRAAK. Kort daarna was de show al weer voorbij. Bij het lied MALLE BABBE, met de tekst op het scherm, moest HEER NIMO opeens denken aan ALIËTTE van SNOTVERJEPPIE. Lees die tekst nog maar eens na. Hulde voor de JOSTI SINGERS die alle vocalen zo natuurgetrouw neerzetten, onder leiding van JANTJE RIETMAN. Wat een kutprogramma.
Blogger=bagger
Maar de webstek is dan nu eindelijk weer bereikbaar. Ondertussen gezellig op visite geweest. Bij Snotverjeppie lekker gekletst over lange nagels en dat je dan wel eens door het weeceepapiertje heenschiet en daarna weer over gitaren. O ja, nog even gehad over Nimo's favoriete ceedee: de uitvoering van Händels Messiah door Jim Namirikki, een originele Aboriginal.

Ook even bij Roel en Roel langsgeweest. Dr. D was er ook en hij vertelde dat hij professioneel meteropnemer is. Daarna herinneringen opgehaald aan belevenissen met meteropnemers. Roel zat flink op z'n praatstoel en de tijd vloog voorbij.

3.07.2002


"Beste heer Nimo, ik ben Joey en ik ben bijna 8. Ik moet een werkstuk maken voor school. En ik hou het over webloggen. En nou heb ik een paar fragen: 1. bestaat u echt (mijn vader zegt van niet maar ik geloof hem niet want hij is niet mijn echte vader want die is kapitein) 2. mag ik u handtekening 3. wilt u zeggen tegen suffie dat ik ook een beugel heb en ik vindt het stoer 4. hoe vaak kunt u hooghouden (ik 25 keer) 5. wat voor tips heeft u voor kinderen die ook willen webloggen 6. de juf die zegt Jeronimo dat is een schatje volgens mij is ze op u. Nou dat was het. Daaaaag! Groeten van Joey."

Slimme ICT-oplossingen
Mooi moment bij Barend en Witteman: Ton Elias (ex-journalist die zijn ziel heeft verkocht aan de duivel) wilde Marcel van Dam, die ageerde tegen Fortuyn, duidelijk maken dat Van Dam vroeger zélf de koning was van de oneliners ("zo komt Jan Splinter door de winter"). Je zag de verwarring bij de ijdele Van Dam, toen hij onverwacht zo veel stroop om de mond gesmeerd kreeg. Stond meteen met diezelfde mond vol tanden.

Het programma ging trouwens over het prachtige theater van gisteravond: het lijsttrekkersdebat, en hoe slecht die ervaren lijsttrekkers omgingen met Fortuyn. Heer Nimo is het niet eens met Fortuyn, dat is bekend, maar de manier waarop Fortuyn Ad Melkert voor schut zette, dat deed hij toch wel heel erg goed. Vooral op het eind: "Ik wou dat de heer Melkert wat vrolijker was". En dan dat gezicht van de PvdA-lijsttrekker. Onbetaalbaar.

In Rotterdam begint het nu pas echt. Er moeten zeventien onervaren onbenullen de raad in. Op TV Rijnmond werden er een paar geïnterviewd, voordat ze de vergaderzaal ingingen. Arm Rotterdam! Een sullige jongen staat op nummer zes. Wat hij voor de stad ging betekenen? "Nou, uhhhh... ik wil... uhhhh... veel gaan doen voor uhhhh... bestuurlijke vernieuwing, met uhh.... slimme ICT-oplossingen en zo." Ja nee, alle problemen zijn weldra opgelost, zo veel is duidelijk.
Verkiezingen (R'dam)
Tsja, wat moet je er van zeggen. “De kiezer heeft gesproken.” Jongeheer Reet zal wel tevreden zijn. Misschien komt’ ie wel in de raad? Neuh, hij zal het wel te drukken hebben met golfen en centjes verdienen.

3.06.2002


"Er is zo weinig op de televisie voor ons ouderen, vandaag aan de dag. Allemaal schieten of ontklede vrouwen en andere viezigheid. Daarom lees ik graag de weblog van heer Nimo. Daar steek je nog eens wat van op en heer Nimo beleeft altijd van die doldwaze avonturen. Dat vind ik fijn om te lezen want naar de bioscoop, dat kan natuurlijk niet meer op mijn leeftijd!"

Een vissersboot genaamd Friesland
Gisteren een lege tank, nu weer afgezette wegen en gigantische files. Er schijnt een of andere boot in de fik te staan.

In het World Port Centre op de Kop van Zuid in Rotterdam is het Regionaal Operationeel Team, Regot, bijeen. In deze speciaal ingerichte ruimte kunnen brandweer en politie gezamenlijk werken. Burgemeester Opstelten van Rotterdam is daar inmiddels ook. (bron: RTV Rijnmond)

Ergens heeft het ook wel iets gezelligs. Ramen en deuren dicht, niet naar buiten en weten dat die knusse burgervader over ons waakt. Dan komt alles goed.
JP.Kronkel moet géén gelijk hebben!
Het Engelse woord "furlough", stamt van het Nederlandse "verlof". Dit lazen we op de webstek van JP.Kronkel. Meer over bubbelbaden, de Antwerpse volkszanger wijlen Paul Boey en binnenkort een reisverhaal - deze stek verdient meer bezoekers. Lees ook het vraaggesprek met de maker. JP zegt mooie dingen.

JP noemt zijn website een "webstek". Heer Nimo vindt dat een prachtig woord en gaat JP navolgen. Het lelijke Engelse woord "website" (zie ook JP's commentaar over Nederlanders en hoe zij hun taal doorspekken met Engels-Amerikaanse woorden - hij heeft helemaal gelijk)gaat in de prullenbak. Vanaf nu spreken we van WEBSTEK.
Ceedee
Soms gebeurt het wel eens dat je een ceedee “herontdekt”. Heer Nimo had dat deze week met Much Against Everyone’s Advice van Soulwax. Meteen toen die ceedee uitkwam, hadden we hem gekocht. Eerste indruk was goed, maar daarna sneeuwde hij een beetje onder en we vergaten hem. Totdat hij deze week in de ceedeewisselaar van de limo belandde. Wat een wereldplaat is het eigenlijk! Met Soulwax keihard over de speakers (en een goed gevulde benzinetank) zat heer Nimo vanochtend te genieten in de file.

Wanneer komt er eindelijk weer eens een nieuwe plaat van Soulwax uit?

3.05.2002

Test
Bij Odette de bladentest gedaan en naar aanleiding daarvan even naar Donald Duck gegoogeld. Het was niet de bedoeling maar Nimo bleef er lang hangen. Op de een of andere manier bleef ik maar op alle covers klikken. Kwam er opeens een enorme berg jeugdsentiment naar boven. Dat je met je moeder mee ergens op visite ging en dat er dan een enorme stapel Donald Duckies werd gehaald en ze hadden het volgende uur "geen kind" aan je.

Ik blijk ze allemaal nog te kennen: oom Donald en de neefjes Kwik, Kwek en Kwakkie, Katrien, neef Guus Geluk, Midas en Wolfje, Hiawatha, Willy Wortel en Lampje, oom Dagobert en de Zware Jongens (als ik dat nu hoor moet ik meteen aan Grote Tieten denken - waarheen zijt gij gevloden o onschuldige, zoete vogel der jeugd!), Knabbel en Babbel, Rakker, Goofy, Pluto, "en vele anderen". De jaargang 1972 vind ik de mooiste, qua covers.
de Goddelijke Etter
Het is een bijna vergeten boek (door heer Nimo tien jaar geleden gekocht bij de Slegte), deze prehistorische lijflog. Heer Nimo leest voor:

een mooie dag vandaag vol interessante gebeurtenissen daarom heb ik enkele COLAflessen klaar gezet niet om ze uit te drinken maar om ze eventueel vol te pissen want nog steeds hoop ik in de ban van de literaire muze te komen en wanneer het eenmaal zo ver is zou het zonde zijn een woordstroom te moeten onderbreken voor de lastige tocht naar de een of andere weecee om vocht te lozen of te drinken deze beide handelingen kunnen door COLAflessen worden vergemakkelijkt of minstens tot het elementaire minimum worden herleid zowaar mijn grootje BERTHA heet verder heb ik op mijn schrijftafel liggen een doos TIENSE klontjessuiker voor de inwendige mens en ook een pakje volkse BELGA FILTER en een aansteker en met dit luttele alaam wordt er nu van mij schrijver verwacht dat ik het onbereikbare grijp en verwoord en langs de boekdrukkunst om kant en klaar bij jou in de huiskamer binnensmokkel (wordt vervolgd)
Nietsontziend
Elisa van Misdruk slaat de spijker weer eens op z'n kop:

Zoete troost is wel dat het lezen ongekend blijft en het schrijven onbevangen. Geen die ik omwille van het bier hoef te ontzien. Vrijheid heet dit, en als vrijheid blijft het voelen. Misdruk schaatst gewoon haar eigen baan en krult onverstoorbaar krassende woorden op het glad. Heerlijk!
Pech onderweg (ff lijfloggen)
Het moest er een keer van komen: een half uur geleden stonden we dus aan de kant van de weg zonder benzine. De Audi hikte één keer en twee seconden later was de koek al op. Erg aardig van die jonge vader, die met de kleine in het zitje, stopte om te helpen. De limo achteruit de vluchtstrook opgeduwd.

Gelukkig was er dichtbij een benzinestation, tenminste... met de auto lijkt het dichtbij. Lopend was het een teringeind weg. Een vriendelijke loodgieter stopte en gaf me een lift. Die stelling durf ik wel aan: áls er iemand stopt, is de kans groot dat het iemand is die met zijn handen werkt. Kantoorpikkies in leasebakken stoppen niet. Die zijn veel te druk om hun voorganger in de file op te douwen en te kijken of ze hem rechts kunnen inhalen om hem vervolgens voorlangs de pas af te snijden.

Op de terugweg naderde ik een flitspaal, bij de oprit naar de snelweg (in de spits mag er steeds één auto de weg op). Mooie gelegenheid om eens een goede daad te doen en zo'n paal onklaar te maken. Ik wilde net stoppen toen ik een politiewagen aan zag komen rijden. Doorlopen maar. Ze kwamen in z'n achteruit op de vluchtstrook langszij. Wat "we" aan het doen waren. Ja, waar lijkt het op? Dat je niet mag lopen over de vluchtstrook. Nee, wat moet ik dan, vliegen? Terwijl er in de tussentijd in een straal van vijf kilometer drie oude vrouwtjes zijn beroofd, twee kinderen overreden, zeventien autoradio's en drieëntwintig fietsen gejat, was de agent druk doende mij een standje te geven. Het einde van het verhaal was dat ik blij mocht zijn dat ik geen boete kreeg.

Met gevaar voor eigen leven het kruispunt overgestoken, volle jerrycan klotsend in de hand. Er was nog één geinponem die het raampje opendraaide en iets riep waar hij zlef erg om moest lachen, maar toen was ik al bijna bij de Audi, die trouw stond te wachten. Benzine er ingooien viel nog niet mee (tip: neem altijd een trechtertje mee), maar al snel klonk weer de vertrouwde zacht zoevende bromtoon vanonder de motorkap.
Vlaamse lezers
Heb ik die eigenlijk wel?
Verkiezingen (4)
Christendemocratie. Sinds de oprichting van het CDA is er nog maar een grote christelijke middenpartij. De kleine christelijke partijen zijn zeer regionaal getinte splintergroeperingen, met, naar huidige Nederlandse maatstaven gemeten, zeer radicale opvattingen. De maatschappij die deze vrome luyden voorstaan, is die van pakweg 1825. We gaan er maar even vanuit dat we niet hoeven uit te leggen waarom we niet stemmen op die partijen.

Het CDA is niet te vergelijken met de kleine christelijke partijen. Het is een gematigde, brede middenpartij met een christelijke inslag. Aangezien er in deze partij verschillende bloedgroepen zijn (rooms-katholiek, protestants, enz) is deze partij nooit zeer radicaal, het partijstandpunt is immers op zichzelf al een compromis.

Vanuit de christelijke achtergrond zijn ze gematigd conservatief. Vooral “het gezin” wordt centraal gesteld, waarbij ze natuurlijk vooral uitgaan van het traditionele gezin: mannetje, vrouwtje, kindjes. Ze zijn dus al snel tegen abortus, euthanasie, homo’s die trouwen en kinderen adopteren en dat soort dingen en vóór eigen huizenbezit, auto’tje voor elk gezin, bijzondere scholen, enzovoort. Heer Nimo is niet gristelijk, dus we kunnen niet echt voor honderd procent achter de beginselen staan.

Aan de andere kant, kunnen we sommige ideeën, in hun uitwerking best waarderen. Wij vinden ook dat het in eigendom hebben van spulletjes in de hand werkt dat mensen er zuinig op zijn. In een straat worden de koopwoningen worden deze vaak beter onderhouden dan de huurhuizen. Iemand die zelf hard heeft gespaard voor een auto en deze elke zaterdag staat te wassen, rijdt voorzichtiger (en veroorzaakt dus minder ergernis en gevaarlijke situaties) dan iemand met een leasebak die toch niet van hem is. Ook het koesteren van bijzondere scholen is iets wat wij wel kunnen waarderen. Laat elke ouder zelf maar een bewuste keuze maken.

Maar heer Nimo vindt ook dat mensen bepaalde vrijheden moeten hebben: euthanasie, abortus, koopzondag, homohuwelijk: iedereen moet het maar lekker voor zichzélf uitmaken. En die vrijheid laat de filosofie van het CDA niet. Dus, helaas: een dikke streep door het CDA. Later: liberalisme.

3.04.2002

Oproep aan onze Vlaamse lezers
Het onderstaande fragment komt uit een van heer Nimo's favoriete boeken, de Goddelijke Etter van Wilfried Hendrickx. Naspeuringen op het internet brengen mij op het spoor van het veelgelezen prachtblad Humo. Is Wilfried Hendrickx nu journalist, of schrijft hij nog romans? Wat heeft hij zoal gepubliceerd?

De Goddelijke Etter (deel twee is getiteld De Etterende God), geschreven in 1974 en sinds 17 januari 1992 in bezit van heer Nimo, is eigenlijk een lijflog avant la lettre:

dit alles neemt niet weg dat wij vandaag achttien/7 schrijven en geen verontschuldigingen nu want ik faalde in mijn aanvankelijk opzet dagelijks vier dergelijke vellen vol te tikken en alleen vraag ik mij te mijner verontschuldiging af of de fout nu bij mij ligt dan wel bij het inspiratieloze leven-van-elke-dag want daar gaat het tenslotte om: schrijven over doodgewone gebeurtenissen die samengevoegd zouden uitgroeien tot een massale metafiesieze vloedgolf maar niets daarvan: trieste alledaagsheid is elke dag even treurig en spreekt u mij alstublieft niet langer van de opwindende bekoring die uitgaat van een eenvoudige pisbloem, zwijg mij van de proper-maar-arme werkman en geef mij snel de dekadente elite ach ik ben totaal down en ik zou onmiddellijk naar de hasj willen grijpen maar het is zinloos: je brengt jezelf naar het artificiële paradijs waar niets oprecht is en ten slotte moet je zelf de natuur leiden inplaats van erdoor geleid te worden
Verkiezingen (3)
Communisme is dus geen optie. Sociaal-democratie dan? Heeft op het eerste gezicht niet zo veel met communisme te maken, maar – voor zover ik weet – zijn de uitgangspunten niet zo heel erg afwijkend. Kijk maar eens hoe de PvdA-ers uit volle borst de Internationale staan mee te brullen op partijbijeenkomsten.

In de praktijk staat de PvdA voor een ruime overheidsbemoeienis. Er moet solidariteit zijn, maar deze moet wel worden opgelegd door de staat. Blijkbaar kan je het niet aan de mensen zelf over laten. Dit resulteert in betutteling. Het onderwijs wordt, als het aan de sociaal-democraten ligt, een grote, grijze eenheidsworst. En dat geldt eigenlijk voor alle beleidsterreinen.

Dat komt omdat de sociaal-democraten wel weten wat goed is voor het volk. Dit werkt een regenteske houding van bestuurders in de hand. Ook kunst en cultuur moet het volk worden opgedrongen. De sociaal-democratische intellectuelen zijn zelf natuurlijk geen volkse arbeiders. Zij blijven in hun salon, om nieuwe maatregelen te verzinnen om de arbeiders te verheffen.

Uiteraard vind heer Nimo ook dat een zekere mate van solidariteit goed is. Solidariteit met mensen met wie het structureel of tijdelijk wat minder gaat (ouderen, zieken, alleenstaande moeders, mensen met een taalachterstand, enzovoort). Deze individuen en groepen moeten sociaal worden behandeld. Maar Nimo vindt de weg van de verregaande staatsbemoeienis verkeerd. Elk eigen initiatief wordt zo al bij voorbaat gesmoord. De mensen hebben een bepaalde prikkel nodig. De PvdA strepen we dus door.

De SP wordt ook doorgestreept, al heeft Nimo sympathie voor de vasthoudendheid van die partij. Ze hebben soms goede ideeën (zie het protest tegen de JSF), maar helaas is de onderbouwing en de achtergrond verkeerd. Zo’n kleine partij vervult wel een goede functie als luis in de pels, maar dat is op zichzelf onvoldoende reden om op de SP te stemmen.
Morgen: christen-democratie.
Verkiezingen 2
Als eerste behandelen we de stroming van de Rooie Rakkers: van gematigd (sociaal-democratie) via socialisme tot extreem (communisme in verschillende varianten). Tsja, wat moeten we er van zeggen?

Ze hebben de geschiedenis niet mee. Het communisme heeft wereldwijd geleid tot miljoenen doden, concentratiekampen, martelingen en onderdrukking. Communisten zullen nu zeggen dat het systeem op zichzelf goed is, maar dat de mensen er een potje van hebben gemaakt. Dat lijkt heer Nimo geen sterk argument, aangezien in alle communistische landen, met de meest uiteenlopende culturele en historsche achtergronden (Rusland, Cuba, China) de ellende, veroorzaakt door het communistische systeem, gigantisch is (geweest).

Ook de Nederlandse CPN staat bekend als een partij waar men op de meest schofterige manier met de eigen leden is omgegaan. De theoretische onderbouwing van het communisme blijkt in de praktijk simpelweg niet te deugen. De uitgangspunten kloppen niet en de oplossingen al evenmin.

Communisme is dus geen optie. Sociaal-democratie dan? Wordt vervolgd.
Inzicht
Opeens had heer Nimo had door: Het is geen Nana Mouskouri-look maar een Francisco van Jole-look!

3.03.2002

Praatje vullen geen gaatjes
Afgelopen vrijdag is er een mieting geweest, "veel onstuimige lijven", praats voor tien, maar als puntje paaltje allemaal te verlegen om echt de koe bij de hoorns te vatten. De enigen die geneukt hebben waren Bart en Natashia, na afloop in de hotelkamer, maar die zijn al jaaaaren samen.

Ondertussen komen er steeds meer foto's bij. Het hoogtepunt van het jaar!! Maar wat ging het snel voorbij. Al die gemiste kansen! Zaterdagavond allemaal thuis gebleven om een beetje bij te komen en intussen is alles weer bij het oude. Een typisch webloggersweekend. De meisjes zitten met beteuterde gezichtjes achter het beeldscherm en de jongetjes surfen naar Bloot Spot, plaatsen plaatjes van naakte wijven en slaan stoere taal uit.

Het hele weekend weer nix gebeurd, dus de hormonen gieren door de lijven. Jongetje of meisje, maakt niet uit, allemaal denken ze "had ik nou maar...", "volgende keer, dan...", etc. Maar ja, volgend jaar pas weer de volgende mieting. Volgend jaar gaan we neuken! Zeker weten!!

Dan nu maar een beetje droogneuken, dat wil zeggen PRATEN over neuken. Via de computer. Alleen. Thuis. In het blauwe schijnsel van het beeldscherm. Is ook spannend... (geeuw)
Australië
Prachtige openingswedstrijd gezien. Het begon al goed, met de twee wagens van Arrows die afsloegen en niet meer gestart konden worden omdat de accu van de startmachine leeg was. Jammer voor de coureurs; net goed voor Tom Walkinshaw (die Jos Verstappen op het allerlaatste moment heeft gedumpt). Meteen een klapper bij de start, gelukkig zonder gewonden. Onvergetelijke beelden vanuit de wagen van Ralf Schumacher, die meters de lucht in vloog. Jammer voor Rubens Barrichello, een van de sympathiekste coureurs.

Uiteindelijk heeft de beste gewonnen: Michael Schumacher. Dit is gewoon de grootste coureur van deze tijd. Heer Nimo gaat nieuweling Alan McNish in de gaten houden. Aardige jongen. Juan Pablo Montoya blijft onze persoonlijke favoriet.

De verslaggeving van RTL Grand Prix bevindt zich nog steeds op een heel hoog niveau. Met zulke deskundige, enthousiaste en tegelijkertijd kritische verslaggevers zou élke sport leuk worden om te volgen. Ook de deskundigen in de studio zijn werelds. Die droge Jan Lammers, onbetaalbaar. Interessante uitspraak: "Coureurs zijn als gloeilampen, je kunt ze zó verwisselen. De teams zijn de constante factor."

Racen is natuurlijk een prachtsport. Vergelijk dat eens met dat geneuzel en gezeik dat altij rond Koning Voetbal hangt. Telkens weer dat klagerige gewauwel van het veld was slecht en we hebben een zware wedstrijd in de benen, of de scheidsrechter was niet goed, of "als hun niet komen kan je niet in de wedstrijd komen, maar wij waren de betere ploeg" enzovoort.

Die Formule 1-coureurs, dat zijn de mannen! Geen smoesjes, gewoon een droog "that's racing", tien minuutjes nadat ze met 200 km/u door de lucht vlogen. Prachtig. Bijna net zo mooi als motorracen.
Zondagochtend
Zo met het zonnetje erbij, en vogeltjes fluitend, croissantjes in de oven, is Emmerdale van The Cardigans de perfecte achtergrondmuziek.