4.07.2002

Siegfried
Veel mensen hebben bij voorbaat al iets tegen Harry Mulisch. Ik heb daar geen last van. Prima als iemand zelfverzekerd is. Arrogant? Als iemand echt iets gepresteerd heeft, is een beetje hooghartigheid helemaal niet erg. Bovendien is Mulisch ondanks zijn beroemdheid een hele aardige, innemende man. In vraaggesprekken voor de media geeft hij zelfs op de meest stompzinnige vragen nog rustig glimlachend antwoord. Nee, heer Nimo heeft niets tegen deze grote schrijver, die ook in het buitenland zo veel lof oogst. Toch heb ik niet veel van hem gelezen. Waarom niet? Tsja, er zijn zo veel boeken...

Welwillend begon ik aan Siegfried, het boek dat is genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2002. Het verhaal begint goed, met een beschrijving van een paar dagen uit het leven van een bekende Nederlandse schrijver, die sprekend op de auteur zelf lijkt. De schrijver, Rudolf Herter, is een paar dagen in Wenen, waar hij een druk programma heeft, met optredens voor radio en teevee, een diner met de ambassadeur, voorlees- en signeersessies. Tijdens een vraaggesprek voor de televisie krijgt hij een idee, hij wil 'het enigma Hitler' te lijf gaan en hem vangen in een net van fictie. Naar aanleiding van de uitzending vertelt een ouder echtpaar hem dat ze bij Hitler en zijn trawanten op de Berghof hebben gewoond. Vervolgens onthullen ze een groot geheim.

Tot zover is het een spannend, goedgeschreven verhaal. Herter gaat terug naar zijn hotel. Hij begint zijn gedachten over Hitler te verklaren aan zijn vriendin Maria. Het boek las "als een trein" maar hier struikelem we plotseling over een enorme omgevallen boekenkast. Van Plato tot Nietzsche, Augustinus, Thomas, Kant, Marx, Wittgenstein, Hegel, Kierkegaard, Heidegger, Sartre, van Schopenhauer tot Wagner, alles heeft met alles te maken. Hier draaft de schrijver hier een beetje door. Dat zegt de vriendin van Herter dan ook in het boek. Daarmee geeft Mulisch al aan dat hij ook wel weet dat het slechts een amusant gedachte-experiment is voor veelbelezen intellectuelen. Mulisch blijft de lezer verzekeren dat hij zichzelf niet snel al te serieus neemt.

Het is een intellectueel spelletje. De Woeste Schreeuw, de Diepe Snik, de Onbegrensde Passie ontbreekt. Het is geen Van Gogh, maar M.C. Esscher. Van mij hadden al die mooie filosofieën wel wat meer in het verhaal zelf verwerkt mogen worden. Het wordt ineens een soort hoorcollege.

Op onverklaarbare wijze zitten we dan ineens te lezen in het dagboek van Eva Braun. Een typische kunstgreep, want het is voor ieder weldenkend mens een op z'n minst onwaarschijnlijk dat zo'n dagboek, zo het al geschreven zou zijn, ooit gevonden zou worden. En hoe komt het dan opeens in een boek van Harry Mulisch? Het is allemáál fictie, dat weet ik ook wel, maar ik zou toch wel een bevredigende verklaring willen. Het moet geloofwaardig blijven. Om te zeggen 'het was allemaal maar een droom' vind ik te makkelijk.

Ook het slot van Siegfried is erg melodramatisch. Ik geloof best dat Mulisch zich heeft laten inspireren door oude Germaanse sagen, het Nibelungenlied, Faust, Wagner en wat al niet meer, maar het ligt er wat mij betreft een beetje te dik bovenop. Het lijkt naar het einde toe een beetje afgeraffeld. Vandaar gemengde gevoelens. Mulisch is ontegenzeggelijk een groot schrijver. Maar Siegfried is geen meesterwerk. Een aardig ideetje wat nog in de kast lag, en waar de schrijver niet al te veel tijd aan wilde besteden. Het plot is niet goed uitgewerkt, waardoor de kniesoren al snel zullen roepen dat het verhaal voor Mulisch weinig meer is dan een kapstok voor semi-wijsgerig imponeergedrag. Heer Nimo zegt: Aardig boek, maar volgens mij kan Mulisch beter.
Adi und Siggi
Binnenkort ook weer wat literatuur, want omdat Barbara er geen zin in had, heb ik het maar gedaan: het genominieerde boek Siegfried van Harry Mulisch gelezen. De gevoelens zijn gemengd. (later meer)
De mooiste sport ter wereld (volgens heer Nimo)
Een van heer Nimo's idolen is een ventje van amper 23 jaar, genaamd Valentino Rossi. Motorsport (op twee wielen) is sowieso al rock'n'roll, en met Valentino Rossi is het alleen maar beter geworden.

Vandaag werd de eerste GP van het jaar gereden in Japan. De reglementen zijn veranderd. De 500 cc heet nu MotoGP, want naast 500 cc tweetakten zijn er nu ook 900 cc viertakten toegelaten. Rossi rijdt met de gloednieuwe Honda RCV211, een 990 cc V5 viertakt met 238 pk. Prachtig geluid heeft dat ding.

Tijdens de race regende het, en de een na de ander viel eraf. Rossi reed tussen twee Japanse wildcard-rijders, dat zijn plaatselijke coureurs die niet aan het wereldkampioenschap meedoen, maar dispenatie krijgen voor hun thuis GP. Vroeger wonnen die Japanners altijd in eigen huis, want ze kennen het circuit natuurlijk heel goed en doen niet mee aan het kampioenschap, dus ze kunnen meer risico nemen en voor de andere coureurs vormen ze geen bedreiging voor de tussenstand.

Maar die tijden zijn veranderd. Aangezien bijna alle concurrenten voor de titel er al af lagen, kon Rossi rustig op de derde plaats blijven zitten. Maar zo is hij niet. Hij wil winnen. Schitterend hoe hij de Japanner Ryo voorbijgleed. Vale is een held.

4.06.2002


Total camouflage for total war
Ik geloof in magie, die uiteindelijk eenvoudig bestaat uit uit het vermogen om de fantasie in de werkelijkheid te concretiseren. Onze overgemechaniseerde tijd onderschat de mogelijkheden van de irrationele fantasie, die weliswaar niet praktisch lijkt, maar toch aan de basis staat van al deze ontdekkingen.
(Salvador Dalí)

4.04.2002

AAARGH
Dat gelul over dat i-mode. Heer Nimo wilde het eigenlijk negeren, maar je ontkomt er gewoon niet aan. Net kreeg de KPN bij Sonja Barend weer gratis zendtijd. Wat een ongelofelijke flauwekul. Niemand zit te wachten op die schijtzooi.

Hartstikke handig, sta je in de file, kan je lekker even kijken wat voor weer het wordt! En wat de beurskoersen doen! En er komen nog vele andere "diensten" waarop je je kan abonneren!

Heb ik dan geen radio? Geen teevee met teletekst? Geen peecee met kabelaansluiting? Zijn er geen kranten?

Die i-modemeuk kost nu al heel veel, laat staan als iedereen er intrapt. Dan gaan de prijzen ineens omhoog. Het is bij dat i-mode nu al zo dat je moet betalen als iemand jou een emailtje stuurt. Als heer Nimo een cent had moeten geven voor elk ongewenst emailtje in zijn hotmailboxje, dan was hij nu dak- en thuisloos. Rot toch op met die zut!

De KPN is wel heel wanhopig om uit de rode cijfers te komen. Waar zijn al die miljoenen gebleven die ze hebben verdiend met al die sekslijnen? Menno Buch is daar multimiljonair mee geworden. En zo heeft hij nog vele collega's. Van al die pornobazen heeft de KPN de helft van de verdiensten opgestreken. Allemaal weg. Foetsie. Komen ze nu opeens met die i-modeprut.

Geen mens belt nog met z'n eerste mobieltje, want zelfs al gebruik je hem bijna nooit, zo'n ding is binnen de kortste keren kapot. Repareren is onmogelijk, je moet meteen weer een nieuwe kopen. En het wordt steeds duurder. Internet was eerst ook gratis. Het zijn net drugsdealers. Ze kweken afhankelijkheid en dan is het kassa. Voor zijn simpele 'freehosting'site kreeg heer Nimo laatst opeens een rekening. Ondanks een reclamebalk en telkens die irritante pop-underpagina met reclameshit.

Het laatste waar we op zitten te wachten is om via een piepklein schermpje tegen betaling naar een debiele cartoon te 'mogen' kijken. Heer Nimo wordt nu al gestoord van vrienden en collega's die steeds weer dezelfde "leuke grappen" emailen. Osama bin Shaggy: it wasn't me. Hahahaha! Een slechte fotomontage van Prins Claus die een baviaan pijpt: Lachuuuh! Niet dus. OPZOUTEN MET DIE TYPHUSKUTZOOI!
Ouwe lullen moeten weg
Koot en Bie zongen het ooit (al weet ik niet of ze daar nu ze zelf “ouden van dagen” zijn nog aan herinnerd willen worden) al. In het geval van Sharon en Arafat is dat wel zeer toepasselijk. Weg ermee. Natuurlijk wordt Israël zwaar getroffen door de aanhoudende terroristische aanslagen, maar daarmee zijn de huidige zware schendingen van de mensenrechten door het Israëlische leger nog niet gerechtvaardigd. Stel je voor dat Spanje op die manier zou omgaan met het probleem. Aanslag van de ETA? Meteen een paar steden in het Baskenland platbombarderen. Onvoorstelbaar.

Een goed initiatief van Harry de Winter om een ander geluid te laten horen.

4.03.2002

Vies
Een van de meest vieze dingen is volgens heer Nimo een kopje met dat aan een kant helemaal onder de lippenstift zit. Nog viezer: als er binnen in een bodempje thee of koffie een peuk drijft, ook met lippenstift.
Opzouten
De meest gehate man in huize Nimo is momenteel die dokter uit GTST, Rik Engertjes of zoiets, vanwege die zwaar irritante reclame over een of andere kredietvorm (een vorm van volksverlakkerij zonder weerga). Elke keer weer die grijnzende harses met dat zogenaamde gratis telefoontje. Rot toch op, man.

4.02.2002

De melkbussenrace
Zet heer Nimo na thuiskomst toch nog even de televisie aan, wordt hij me daar meteen getrakteerd op een juweeltje: de twee Sterke Mannen van Nederland, Siem Wulfse en Gerard de Prie, in dat nostalgieprogramma over 1980. Nu twee gezette mannen met grijze, verweerde koppen die hijgend en piepend vertellen over vroeger.

'Dan had je van die boomstammen, die waren aan één kant vaak zwaarder dan aan de andere kant. Wat je dan zag! Grote kerels, helemaal in onbalans. Kregen zo een boomstam op hun kanis. Kijk vandaag de dag zijn die boomstammen helemaal uitgebalanceerd. Maar dat had je toen niet!'
'Stelletje mietjes zijn het tegenwoordig.'
Even gezellig bijkletsen met heer Nimo
Al heel vaak langsgereden, en gisteren voor het eerst eens gestopt bij die rare steile piramide met reusachtige leeuw bij Waterloo, twintig kilometer onder Brussel. Voor 0,99 euro mag je de smalle trap naar boven beklimmen. Volgende dag gratis spierpijn in je kuiten. Bovenop de piramide, onder de staart van die leeuw, kan je uitkijken over de velden waar Napoleon op 15 juni 1815 definitief werd verslagen.

De plek deed me een beetje denken aan Stonehenge. Ook zo’n "leeg" heuvelig landschap met een doorgaande weg waar opeens allemaal auto’s aan de kant staan. Stonehenge is eigenlijk weinig meer dan een paar grote stenen die een soort rommelige kring vormen. Er valt niet echt veel te zien. Hetzelfde geldt voor Waterloo. Hier is 187 jaar geleden een slag geleverd. Leuk om te weten, maar je ziet er natuurlijk niets meer van.

Sommige mensen voelen misschien de vibraties op zo’n plek. Heel vroeger had je op de radio het programma Het zwarte gat. Daarin zat een vaste huisparagnost, genaamd André Groote. Die voelde van alles. Belden ze briefschrijvers op en dan ging het van: ‘Ik krijg heel sterk door dat jij een heel intelligent en gevoelig mens bent’ en verdomd, het klopte nog ook! Een andere vaste paragnost was Anton Pauwe. Die ging altijd ‘met een helicoptertje’ boven het huis van die mensen hangen. ‘Woon jij in de buurt van een sloot? Ik zie water’. Bingo!

Zeker weten dat die twee wel vibraties gevoeld zouden hebben op het slagveld van Waterloo. ‘Ik ruik bloed, heel veel leed krijg ik door'. Heer Nimo is tegen geweld, maar zou in zo’n geval best bereid zijn zo’n heer even onverwacht op zijn neus te rammen, om het allemaal nog wat beter ‘invoelbaar’ te maken.

4.01.2002

Babyface II
Luba staat er zelf trouwens ook bij. En Suffie! Yannah ook. Baard, Puck en een nog heel onschuldige Luna.
Babyface
Mar10e heeft bekend gemaakt wie wie is. Tien mensen deden naar aanleiding van heer Nimo's foto een gokje en allemaal dachten ze dat het een meisje was! Nou vraag ik u. Els vond de eenjarige Nimo er "intellectueel" uitzien. Luba dacht dat het Elisa was. Flod, Cockie, Charis, Mar10e, kortom alle webchicks werden genoemd, terwijl het toch gewoon jullie eigen Jero Nimo is. Die vrouw is trouwens geen baboe, maar gewoon mijn moeder. De foto is genomen in 1971...