5.04.2002

Moeder aarde
Leuk dat Within Temptation nu zoveel succes heeft.
Neef Krimo, de zanger die zijn stem zoekt
Nou heeft hij al wéér een prijs gewonnen en ik heb dat prachtboek nog steeds niet gelezen! Schande. Binnenkort ga ik er wat aan doen, Het schnitzelparadijs van Khalid Boudou.

5.03.2002

Brits abroad
Niet alleen Nederlandse toeristen zijn erg, zegt Elisa. En terecht. Over Duitsers zullen we het maar niet hebben, maar Engelsen, die zijn pas echt rampzalig. Een tijdje terug was ik op Tenerife en dat bleek een soort Brits bastion te zijn. Working class wel te verstaan. Overal Yorkshire pud'n'pie, eggs on toast en fish and chips. Grote borden met aankondigen van de Premier League wedstrijd van die avond. Steeds aangesproken worden met 'Oi mate, you British?'

Die Engelsen zien er allemaal hetzelfde uit: spierwit, maar lokaal volledig rood verbrand, bierbuik onder een glimmend voetbalshirt, gemillimeterd haar, oorring en veel blauwgroene tattoeages op armen en benen. En dan heb ik het alleen nog maar over de vrouwen...

Het zijn eigenlijk een soort verkeerd gefokte neanderthalers, die Working Joe's. Primaten, maar daar is alles mee gezegd. Proeven met chimpansees vind ik zielig, ze kunnen bij TNO beter een paar Engelsen in kooien houden. Uitgaan is voor hun aan een tafeltje zitten en hele liters pislauw doodgeslagen bier zonder schuim naar binnen te klokken totdat je van je stoel valt. Opa en oma zitten er gewoon gezellig bij. Op de stereo keihard Oasis of Samantha Fox. Victoria Beckham heeft mascara op, dus die is posh. Als ze op de grond vallen blijven ze daar liggen snurken tot ze 's ochtends wakker worden. Dan bestellen ze een opgewarmde witte bonen in tomatensaus uit blik, met vette worstjes en geroosterd brood. Daarna gaan ze liggen lobsterizen aan de rand van het zwembad (het strand is te ver lopen), en 's avonds begint het weer opnieuw.

In Nederland heb je ook van zulke mensen, maar die willen zo veel mogelijk op echte Engelsen lijken. Daarom gooien ze met pijltjes op een bord. Op de punt van zo'n pijltje past precies hun ene hersencel.

Volgende keer behandelen we weer een ander volk op objectieve wijze. Laat heer Nimo uw gids zijn. Leve de globalisering!
Leila van den Bosch
Hoezo klassejustitie? Zelfs een blinde ziet dat dit een uitrit is, en geen gelijkwaardige kruising. Sinds juli 2001 heeft ze een Nederlands rijbewijs. Zou ze daar een examen voor hebben moeten afleggen, net als iedereen? Vast niet. Dan zou ze wel geweten hebben dat je gas loslaten niet voldoende is, maar dat er op een moderne auto ook nog zoiets als een rem zit (zie ad.nl).
Nederlanders op reis (5)
Gelukkig zijn niet alle reisverslagen op het internet geschreven door Nederlanders. Mijn favoriete reisverslagen zijn geschreven door een Griekse Engelsman, John M. Prachtige verslagen, met heerlijke tongue-in-cheek humor. De verslagen van deze wereldreiziger staan wel een beetje verspreid op het net. Een paar staan er hier. Zijn Zuid-Amerikaanse avonturen zijn hier te lezen. De URL van zijn Braziliaanse belevenissen (Johns magnum opus) ben ik helaas even kwijt.
Nederlanders op reis (4)
Nog zo’n favoriet onderwerp in Nederlandse reisdagboeken: het verkeer. In het buitenland rijden ze als gekken. Je bent je leven niet zeker! De plaatselijke bevolking wordt óf meewarig, óf met overdreven bewondering bekeken, maar bij nadere beschouwing is het meestal allebei tegelijk. Nederlanders zien altijd graag hun vooroordelen bevestigd. Dus in warme landen werkt men altijd op z’n gemak, en is er enorm veel bureaucratie (in werkelijkheid maakt men in warme landen vaak veel langere werkdagen dan hier, en veel bureaucratischer dan in Nederland is gewoon onmogelijk, maar het is maar wat je wilt zien). Wij voelen ons in het buitenland altijd superieur (bei uns ist alles viel besser). Maar hoe fijn dat die localo’s nog zo kunnen genieten van simpele dingen en wat staan ze nog in contact met de natuur!! Geen cent te makken, met hun blote reet op de grond voor hun plaggenhut, maar ze zijn wél gelukkig!! Altijd maar lachen en vrolijk zijn. Hier, kijk maar op de foto’s. Het was wel een beetje donker, maar je ziet hun tanden blikkeren. Hele mooie witte tanden hebben ze daar nog.
Nederlanders op reis (3)
In een Nederlands reisverslag staat ook altijd heel precies wat of dat het allemaal wel niet kost. ‘Vanavond met z’n vijven gegeten in een restaurantje uit de reisgids: hele avond bier gedronken, daarna massage en dat voor 415 roepieroepie (omgerekend 1,25 gulden!!). Natuurlijk flink afgedongen. Toen die eigenaar er niks af wou doen, zijn we gewoon opgestaan.’ Want dat is een andere Nederlandse overtuiging: in het buitenland willen ze je altijd afzetten en belazeren en daarom moet je altijd (ALTIJD!) afdingen.

Dat begint voor de Nederlander al in België. Kopje koffie in Brussel? Uitkijken geblazen! Ze kunnen heus wel Nederlands praten maar ze doen het niet! Ze willen je gewoon een poot uitdraaien. Hoe zuidelijker hoe erger. Beneden Parijs begint de rimboe. Die lui die nemen het niet zo nauw! Kakkerlakken onder het bed en als je een slokje water drinkt ben je zo aan de racekak.
Nederlanders op reis (2)
Hoe dan ook, of ze nu georganiseerd zijn of alleen maar braaf aan de leiband van de Lonely Planet lopen, het is bijna altijd een crime om een Nederlander tegen te komen in den vreemde. Altijd luidruchtig, lang, lomp en blond. Met hun peperdure high-tech bergschoenen stampen ze overal dwars doorheen.

Dit komt allemaal terug in de reisdagboeken. Nederlanders hebben een paar vaste thema’s. Nummer één is het eten. Wordt altijd minutieus beschreven. Altijd als de dood om ‘iets geks’ (lees: iets van het land dat ze bezoeken) te eten. Altijd bang voor diarree, want niemand is zo schoon & hygiënisch als wij Nederlanders.
Nederlanders op reis
Het is één van de meest populaire dingen om op het internet te zetten, en tegelijkertijd één van de ergste dingen om te lezen: het reisverslag. Nederlanders zijn er altijd erg trots op hoe reislustig ze zijn. Wel is het zo dat 95 procent met een ‘avontuurlijke georganiseerde groepsreis’ gaat, wat natuurlijk een contradictio in terminus is. Nergens ter wereld zijn er zo veel reisorganisaties als hier. Avontuur okee, maar het moet niet te gek worden. We houden niet van verrassingen. (wordt vervolgd)
Werkloosheid is als griep
Het valt allemaal niet mee en zo, dat weet ik ook wel, maar af en toe mag er toch wel eens wat te lachen zijn. In dat verband zou ik graag willen wijzen op de feministies-anarchistiese tekst Leve de werkloosheid.

Alles bij elkaar hoop ik dat er voor elk wat wils zit bij de redeneringen die ik naar voren ga brengen, en hoop ik vooral. maardat zal wel een wens voor de hele lange termijn zijn, dat de logika van de samenleving een stuk gaat stijgen. ik glet het verhaal in de vorm van een aantal korte stukjes. die soms wel maar vaak ook niet duidelijk met elkaar samenhangen. Maak er zelf een volgensjou passend stevig geheel van!

Fantastische argumenten. Dat iemand die een WW-uitkering krijgt niet zou moeten solliciteren, want al die brieven moeten weer worden gelezen door dikbetaalde kapitalistiese (lees: fascistiese) werkgevers en wat kost dat wel niet. Waarom kunnen werklozen geen beroep doen op gewetensbezwaren, want werken is slecht voor het miljeu, afstompend, saai en onsociaal. En stel dat je een baan vindt, dan wordt op dat moment iemand anders misschien wel werkloos! Het zijn gewoon je reinste nazi’s die vinden dat iedereen moet werken. Het is feministies om te zeggen dat er zo veel mogelijk werkloosheid moet komen, want dan heeft iedereen tenminste tijd om voor elkaar te zorgen.

als werlozen zich niet vervelen, dan is het een sociale daad als ze niet naar een baantje gaan zoeken, want -een andere werkloze, eentje die zich ongelukkig voelt bij het werklozenbestaan, krijgt daardoor meer kans op een baan.

Hoofdstukje 18 is een pareltje van logica. Het is niet na te vertellen, je moet het gewoon lezen.

Kortom, alles bij elkaar, conclusie, er waart een spook door de wereld, het spook van het kapitalisme. Dat kapitalisme is goed in het maken en verkopen en vervangen en niet repareren van allerlei dingetjes. maar dat kapitalisme is ook erg goed in het veroorzaken van allerlei problemen zodra het niet over dingetjes gaat, doch over mensen en hun onderlinge verhoudingen. Aanhangen van het kapitalistiese denken komt vroeg of laat neer op zeggen: leve de werkloosheid!

En onder dat stukje staat dan een gironummer waarop je geld kan storten. Haha!

5.02.2002

Ex-drummer
De titel slaat niet op Suffie, die overigens op grond van puntje 5 (zie hier) geen lid kan worden van de fanclub van Herman Brusselmans. Hetzelfde geldt voor Roel (alleen dan overeenkomstig puntje 7) die wij van deze plaats graag een voorspoedig herstel toewensen!

Intermezzo:
Komt er een man bij de dokter: 'Ik heb zo'n pijn in me poeperd na het vuistneuken'.
'Eens even kijken... Uw anus is inderdaad een beetje rood en gezwollen. Heeft u zich laten vuistneuken door een man of door een vrouw?'
Man (verontwaardigd): 'Maar dokter! Door een vrouw natuurlijk! U denkt toch niet dat ik abnormaal ben?'
(lachband)

Bovenstaande 'grap' heeft een enorme baard, ik hoorde hem voor het eerst van mijn moeder, die me wat wou opvrolijken toen ik verdrietig was omdat een vriendinnetje van de kleuterschool geen doktertje meer wilde spelen want dat was volgens dat vriendinnetje 'feministies niet verantwoord' (had ze van de juffrouw die we opeens geen juffrouw meer mochten noemen maar Germaine, naar Germaine Greer), en dat ik hier nu juist een grap met een baard vertel is niet zomaar (er valt hier geen mus van het dak zonder betekenis), want zo hebben we een bruggetje (vakterm) naar Herman Brusselmans (waar we ook mee begonnen, inderdaad, de cirkel is weer rond), die weliswaar (in technische zin) geen baard heeft, maar wel heel lang haar, als het ware een baard maar dan boven op het hoofd, want wat is een baard anders dan een weelderig kapsel gedragen vanaf de kin?

Bon (zie je hoe knap ik dat doe, zo even tussendoor heel toepasselijk er een in België veel gebruikt stopwoordje tussendoor te roeren, het lijkt allemaal zo makkelijk, maar resultaat van jaren oefening en schuren en schaven), die Herman Brusselmans dus, die heeft weer wat centjes heeft bijverdiend met een stukje in Vara TV Magazine:

'Mijn vader was een legermajoor van de oude stempel en mijn moeder was helaas geen weduwe.'
Geld speelt geen rol
Zoals Ollie B. Bommel al zei: 'Het leven van een heer is moeilijk (...) Omringd door kleine gedachten en afgunst moet hij zijn eenzame weg gaan.'

Heer Nimo weet natuurlijk als geen ander welk een diepe waarheid in deze woorden schuilt. Maar vandaag is het feest, want de grote Marten Toonder is 90 jaar!



Interview in Trouw.

5.01.2002

Dat moet je niet willen
Rare en lelijke uitdrukking die erg in de mode is in deze papegaaiencultuur. Men bedoelt misschien 'dat mag je niet willen', maar dat is net zo stom. Je wilt iets, of je wilt het niet.

Dat moet je niet willen. Wat men wil zeggen is: 'dat is niet goed'. Zég dat dan!

"Nee, als je zegt 'dat is niet goed', ga je met het vingertje wijzen. Dat moet je niet willen!"

Kinderen die willen, krijgen voor hun billen.
Toeval
Wel grappig dat terwijl ik toevallig (via het zoekwoord "oranje boven") op de mooie site rotterdammers.nl terechtkwam, tegelijkertijd een journalist van het AD er een stukje over schreef (en dat Tonie daar vandaag weer naar linkt). Je zou bijna zeggen dat er soms 'gewoon iets in de lucht hangt'.
Het randje
Een kritische blik bevalt mij wel. Alleen, bij het soort Vlaams-nationalistische sites (zoals uit de vorige bericht) ben ik wel altijd op mijn hoede voor verderfelijke invloeden (Vlaams Blok). Op deze pagina zie ik op het eerste gezicht gelukkig niets wat daar op wijst. Naar ik aanneem kan men best pro Vlaanderen zijn zonder te vervallen in xenofobe, racistische prietpraat. Maar het zit al gauw op het randje. Het stukje over Brussel, met een hele historische verhandeling doet toch wel een beetje denken aan de geschriften van Ierse, Israelische, Palestijnse, Bosnische, Servische, Kroatische of Baskische fanatici. Als je het zo bekijkt, is België een kruitvat. Aan de andere kant kan je daar als Nederlander moeilijk over oordelen. Ik ben benieuwd hoe Vlamingen hierover denken.
Zandbakdemocratie
Mooie metafoor: 'Wij in het westen leven allemaal in een zogenaamde zandbakdemocratie. Binnen een afgebakend gebied mag men naar hartelust spelen met de democratische principes. Komt men uit de zandbak, is er van deze vrijheid niets meer te merken.' (link)

Er valt trouwens veel te lezen op deze Vlaamse site: koning Albert is een pedofiel, de paus is een fascist, de EU is een antidemocratisch kankergezwel en de VS willen Europa kolonialiseren. Is dit de Vlaamse Willem Oltmans?
Decadent
Massaal peperdure (nutteloze) hebbedingetjes kopen alleen omdat de beltoontjes zo leuk zijn. De oude gadgets kunnen de vuilnisbak in. En maar klagen dat het zo slecht gaat in Nederland.

Maar het meest populair tot nu toe blijkt toch het binnenhalen van nieuwe beltonen, zegt Tiemessen. Die klinken op het nieuwe toestel nu eenmaal veel helderder dan op de vertrouwde gsm. (link)

4.30.2002

Rotterdam
Deze foto vind ik mooi, van Rotterdam in 1946. Het stadhuis, de Laurens en het Witte Huis, verder is het kaal! Vergelijk dat eens met tegenwoordig. Coolsingel in 1938.
Het was een grote gezellige boel!
Op Koninginnedag werd overal op straat gezongen. Meestal verzen uit Valerius' Gedenkklank, zoals "Wilt heden nu treden ...." en "Ik heb u lief mijn Nederland" en "Gelukkig is het land". Maar na elk vers klonk altijd weer het "Oranje boven, leve de Koningin", want het was per slot van rekening Haar Feest.

Je zong er nog veel meer, bijvoorbeeld "Gelukkig is het land dat God de Heer beschermt" en "Wilt heden nu treden voor God de Here" en "Hem boven al loven van harte zeer" en "Wij willen Holland houen" en "Ons Holland fier maar klein" etc. etc. Jullie zullen wel denken, kenden die kinderen al deze liederen dan uit het hoofd? Wel, mevrouw Grimberg riep wat er gezongen moest worden, nou en wij dan maar zingen. Op de scholen werd heel veel gezongen, Vaderlandse versjes natuurlijk, en ook thuis natuurlijk. Er was nog geen televisie en veel mensen hadden ook geen radio. Zo leerde je ze wel, die liedjes. En was er eens een versje dat je niet kon, nu dan maakte je wel dat je het het volgend jaar wél mee kon zingen! (link, nog meer op deze prachtstek en hiero)

Kom daar nu nog maar eens om, vandaag aan de dag!

Let it be
Al te meer respect voor de overgebleven Beatles dat ze zich nooit (zelfs niet voor heel veel geld) hebben laten verleiden tot een echte reunie. Wat geweest is, is geweest.
Oh dear
Ze zijn nu bezig met dat verschrikkelijke, vreselijke draak van een nummer All For One. Het enige positieve dat er nog van te zeggen valt is dat Roger Taylor nog altijd goed bij stem is, en dat Brian May nog kan spelen. Gelukkig niet zo'n afgang als Jimmy Page ooit, die in New York op een reunie-concert duidelijk al heel lang niet meer geoefend had. Verder is het een heel treurig gebeuren. Queen met achtergrondzangeressen. Erger kan niet. En dan nu We Are The Champions met Trijntje. Freddie draait zich om in z'n graf. Het is een zwarte dag.
Old rich and useless
De eerste plaat die me echt 'wat deed' was Live Killers van Queen. Dat was vele jaren nadat de plaat was uitgebracht, trouwens. Het repertoire van Queen kan ik dromen. De laatste jaren draai ik hun platen nog maar zelden, maar áls ik het doe, ben ik weer helemaal thuis.

Lange tijd stond er voor popjournalisten de doodstraf op om iets positiefs over de band te schrijven. Ten onrechte. Los van het gedoe er omheen, Freddie's strakke broekjes en dergelijke zaken, als je onbevooroordeeld naar de muziek luistert weet je dat de pure inventiviteit en muzikaliteit van Queen waarschijnlijk nooit meer zal worden geëvenaard. Het muzikale hoogtepunt werd bereikt rond 1975-76 (A Night At The Opera en A Day At The Races zijn fenomenale platen), maar ook daarvoor en daarna zaten er vele juweeltjes bij.

Het gekke is, dat er een enorm kwaliteitsverschil zat tussen Queen als collectief en de solo-pogingen van elk Freddie, Brian, Roger en John. Blijkbaar hadden ze elkaar (vaak tot elkaars verdriet) nodig om echt iets goeds neer te zetten.

Nu Freddie al weer ruim tien jaar dood is, behoort Queen tot het verleden. Brian May, die ooit zo fenomenaal goed was, is helaas al heel lang de weg kwijt. Als vroegere fan is dat uitermate pijnlijk om te zien. Die musical! Ik hou m'n hart vast. Eigenlijk wil ik er liever niets van weten.

En nu hoor ik dat ze vandaag in Amsterdam gaan optreden met Trijntje Oosterhuis! Jezus Christus Jozef Maria! Kan iemand ze tegenhouden? Bassist John Deacon is de enige verstandige. Die doet niet mee aan al die onzin. Dit is echt heel, héél triest.
Samengevat: erg hè?
Barbara is gisteren als klapvee bij Flogiston geweest. Toevalligerwijs zag ik voor het eerst sinds tijden weer eens een uitzending van dat programma. Had ik geweten dat Bar in de zaal zat, dan had ik wel wat beter opgelet, maar dit geheel terzijde. Het leukste moment vond ik toen die ene gast wat uit zijn boek ging voorlezen en de band opeens inzette. Begon hij geheel onverwachts te zingen, in het buitenlands. Verder vond ik het eigenlijk vooral een ongelofelijke ego-trip van de presentator.
30 april
Wat er ook verandert, koninginnedag blijft altijd hetzelfde. Elk jaar weer hetzelfde getrut op teevee. Het gereformeerde mannenkoor, padvinders, de plaatselijke jostiband, kinderen die knikkeren, hoepelen en Oudhollandsch zaklopen, mensen in klederdracht die de geschiedenis van het dorp uitbeelden, Turkse meisjes die een dansje uitvoeren, een demonstratie van de gymnastiekvereniging Wilskracht En Vlijt en de eeuwige Maartje van Wegen. 'De koningin maakt een hartelijk praatje met de oudste inwoonster, mevrouw Van Krabbekutte, 116 jaar. Het staat niet in het draaiboek, maar de koningin neemt er alle tijd voor. Dit geeft wel aan hoe gemoedelijk het er aan toe gaat. Hola, daar schiet de heer Pieter van Vollenhoven naar voren om een stukje zelfgemaakte taart te proeven!'

Wat opvalt is dat we het allemaal wel mogen (moeten) zien, maar we mogen niets horen van wat ze zeggen. De microfoons staan steeds gericht op die zwakzinngen die Oranje Boven staan te zingen. Waarschijnlijk zijn ze veel te bang dat Willem-Alexander weer iets stoms zegt. Wat loopt die jongen er toch ongemakkelijk bij. Helemaal verkrampt. Gaat zijn vader achterna, let maar op.

4.29.2002

Non-conformist
Via Tonie: opmerkelijk interview met Willem Oltmans. Altijd goed voor een paar pittige uitspraken. Veel wat wat hij zegt over de VS snijdt hout. Heel jammer dat hij het meteen weer verpest door terroristen Nobele Helden te noemen.

Ook al zouden aanslagen een koekje van eigen deeg zijn voor de Amerikanen en de Israëli's, daarmee wil nog niet zeggen dat het "nobel" is om onschuldige mensen te vermoorden.
Oh zwarte zigeuner
Even geen tijd om te posten. Ben druk bezig om met Kazaa liedjes te downloaden voor een mooie compilatie van Jordanese liederen. Ik zal nog wat moeten snoeien.

Een paar nummers blijven er in elk geval op:

van Zwarte Riek:
- Mijn wiegje was een stijfselkissie
- Dat is die heerlijke Jordaan
van Willi Alberti:
- De dievenwagen
van tante Leen:
- Diep in mijn hart
- O, Johnny
- Op die ouwe Nieuwendijk
- Ik gun je heus je borreltje wel
van Johnny Jordaan:
- O, Sjaan
- Jofel Mokum
- De zon schijnt voor iedereen
- Korenbloemen blauw (met Alberti)
- Pruimenpap
- Een pikketanusie
- Als je voor een cent geboren bent
- Het steegje

Ik twijfel nog of De schuine medley van Manke Nelis hier wel tussen hoort ("Brand! brand! brand! in het bordeel / rennen met je stijve pik, want de boel staat in de fik"). Ben nog op zoek naar één of twee extra Alberti's. Uiteraard maak ik het af met een paar fijne potpourri's. Prachtige muziek!! (geen ironie deze keer).
Sistema caga y menja (wat creatief denken al niet vermag)
'Ik haalde me, naar het voorbeeld van Breughels Toren van Babel, 'torens der onsterfelijkheid' voor de geest, waarvan er in elke stad een stond. Elke inwoner die zich wilde ontlasten, deed dit direct en volgens een vast patroon bovenop de bewoners van de eronder gelegen verdieping, waar men op voedsel wachtte. De mens scheidde, dankzij bepaalde methoden van geestelijke en voedingsmatige volmaking een halfvloeibare stront af, die in alles was te vergelijken met honing. De één ving aldus de stront van de ander met zijn mond op en scheet op zijn beurt op degene onder hem (...), waardoor op sociaal gebied een volmaakt evenwicht ontstond: iedereen had te eten zonder te hoeven werken.'

- Salvador Dalí
Multimedia
Tijdens het surfen heb ik graag wat afleiding, dus teevee en radio staan ook aan. Met al die reclame-onderbrekingen en saaie programma's lijkt het me fijn om twee teeveeschermen (naast elkaar te hebben). Vince heeft ook altijd twee schermen. Vroeger had je teevees die in het grote scherm een klein venstertje hadden waarop je een ander kanaal kon zien. Worden die nog verkocht?

Op teeveegebied lijkt het mode te zijn om steeds grotere schermen te maken. Liever dan één grote heb ik twee of drie (vier is nog beter) kleinere schermen. Volgens mij zijn er meer mensen zoals ik. Maak daar even een aantekening van, Pleistersnee!

4.28.2002

Pergola
Nog altijd heer Nimo's favoband van het moment: Johan.
Hooligans en heren
Zelden zo'n dom stukje gelezen als dat van Theo Bakker. Maar wel een leuke titel!!
Pluk de dag
De F1 was weer saai, en zo belandde heer Nimo op Nederland 1, waar net een uitzening van de BOS, de Boeddhistische Omroep Stichting aan de gang was. In een Nederlands verenigingsgebouw waren een soort sinyassins bezig met huishoudelijke klusjes. Alleen het beeld werd vertraagd afgespeeld. Na enige tijd bleek dat dit zo hoorde. Een mevrouw legde uit dat je pas echt gelukkig wordt als je alles in slow motion doet, zonder te spreken.

Ik wilde op de fiets springen om er naartoe te gaan en ze allemaal een schop onder hun hol te geven. Dit alles overeenkomstig de 2500 jaar oude wijsheid van bodhisattva Muttahibari, die zei het ontvangen van een louterende Trap Voor Je Reet van een Verlichte Heer het hoogste stadium van contemplatie is. Ik was dus bereid om ze zo naar het Nirvana te schoppen. Als dat geen zelfopoffering is!

Toch maar niet gedaan trouwens, want Montoya reed over een monteur heen en ik wou wel even zien hoe dat ging aflopen. Ze zoeken het zelf maar uit, die boeddhisten. Ze deden me denken aan de woorden van de onvergetelijke Cees Buddingh':

Men kan maar op twee manieren leven:
a: alsof men nooit dood zal gaan
b: alsof men al is gestorven.
Het ideaal van de bezoeker van Business Class
Alle vrouwen net zo blond als Vanessa.
Geleerd En Knap
Net bij Business Class: 'Harry ik heb nog een cadeautje voor je. Het is mijn filosofische boek over de islam'.
Harry pakt het boek aan maar lijkt niet goed te begrijpen wat hij in z'n handen heeft. Hij kijkt er heel moeilijk bij. Dit is dus een boek? Hij bladert erin en ziet alleen maar lettertjes.
'Ja, ik weet dat je niet van lezen houdt, Harry.'
'Nou, ik weet je wat ik altijd heb, Pim? Ik word zo móe van lezen. Het is allemaal zo ingewíkkeld!'
Pim glunderend: 'Jaaaaaa, mijn boeken zijn heel geleerd!'
Zucht van bewondering in de zaal. Die Pim toch. Schrijft boeken zonder plaatjes. Een echte Professor! Natuurlijk kan hij niets onaardigs zeggen over Chirac, want straks zit hij met hem op voet van gelijkheid om de tafel. Onze Pim gaat orde op zaken stellen. Hij zal die zwartjes een poepie laten ruiken!