5.11.2002

Journaaltaal
Als je je buren niet regelmatig op de koffie vraagt, leidt je volgens het journaal 'een teruggetrokken leven', en dat allemaal 'in een doodnormale Hollandse wijk'.
Lijkenpikkers
Je hebt mensen die echt alles doen voor hits. Ik heb het even niet over de vele webcamsletjes maar over de makers van de site XXX. (knip) Heer Nimo heeft inmiddels de verantwoordelijke webmaster even laten weten wat hij hier van vindt.

Updeet: De verantwoordelijke organisatie heeft de fout erkend en excuses aangeboden.
Vraag
In 1986 wordt hij parttime medewerker van de Sociaal Economische Raad en in 1989 directeur van de OV Studentenkaart BV.
In 1990 wordt hij bijzonder hoogleraar aan de Erasmus universiteit in Rotterdam.
In 1992 richt hij het advies bureau Fortuyn B.V. op.


Waar is Fortuyn eigenlijk zo rijk mee geworden?
LPF
Ze zijn eruit. Die ene man was 'een beetje in de war' omdat hij niet was uitgenodigd voor de begrafenis. Maar dat kwam alleen maar omdat hij 'geen intimi' was van de familie. De mannen van LPF zijn weer allemaal (een, twee, drie) Et jor survus!
Nu al ruzie
Geinig om te zien op het Journaal: twee pafferige nouveau riche-types, niveau Jacobse en Van Es, met hele dure auto's, zeggen alletwee dat ze de opvolger zijn van Fortuyn als partijleider.
De Tien Geboden van Martin van Amerongen
"Voor mij is godsdienst Mozart, Nabokov, Shakespeare. Ik kan net zoveel troost putten uit kunst als een gelovige uit religie. (...) Ik heb diezelfde kinderbijbel laatst nog eens onder ogen gehad - nou, haast iedereen was een halve heilige in dat boek, terwijl de bijbel toch vol staat met moord en doodslag, seks en andere smeerlapperij. Voor mij is de bijbel vooral een curiositeit. Als we alle sancties die er staan op het overtreden van de tien geboden letterlijk moesten nemen, dan waren wij al lang door de vergadering gestenigd. Maar begrijp mij niet verkeerd: ik ben blij dat ik een beetje de weg ken in de Heilige Schrift. Ik kan mij in het museum geen betere catalogus wensen." (prachtige man aan het woord in Trouw)



In Memoriam: Martin van Amerongen, erudiet en sympathiek strijder voor het recht op een hedonistisch bestaan.



Sneeuw
Televisie als 'venster op de wereld', daar hou ik van. Ik kan uren kijken naar de rechtstreekse 'panoramische beelden' van besneeuwde bergtoppen op Canvas. Bergen zijn altijd mooi en er staat ook nog eens fijne info bij, zoals temperatuur, luchtvochtigheid en windsnelheid. Het is frisjes in Zermatt.

5.10.2002

Niks onhollands: Bassie van Adriaan
Geinig om te zien hoe Nico D. ideeën en invallen die hij eerder geheel belangeloos op zijn lijdlog plaatste (sommige zelfs eerst in zijn reactieblokje) nu verwerkt in zijn broodcolumn voor Veronica. Geen harde lach dit keer, maar scherpe observaties (tip: lees alleen de column, nooit die reacties).

Het viel mij trouwens op dat die broers echt totaal niet lijken op PF. Heel ander accent ook. Misschien was het toch een Onbevlekte Ontvangenis. Of een koekoeksjong. Of gewoon de melkboer.
Realisme met een vleugje bevreemding
Op zoek naar vergeten lijfloggers kwam ik op de site van Walter van den Berg. Blijkt stilletjes te zijn doorgegaan met vandenb.com.

Ik heb een zwak voor Walter sinds ik een keer een mailtje van hem kreeg met de tekst 'LOL!'. Dat was naar aanleiding van een reactie die ik had achtergelaten op zijn weblog. Hij had een verhaal geschreven waarin hij vertelde dat hij eigenlijk naar een verjaardag zou gaan, maar te ziek was. 'Wat een kutsmoes' schreef ik toen. Via die email liet Walter weten dat hij dat als grap wist te waarderen. Zo iemand kan bij mij niet meer stuk.

Door het verhaal Opvliegende reigers raakte ik verzeild op deze site. Iemand heeft zich naar die schrijver vernoemd. Als die persoon net zo'n gevoel voor humor zou hebben als Walter, was het allemaal nog best in orde gekomen. Maar helaas. Dit alles even terzijde, want het gaat mij om de omslagen van die boeken. Die zijn gemaakt door Hermanus Berserik.

Een paar weken geleden was ik nog bij meneer Berserik op bezoek in zijn atelier, gelegen in een oud, niet al te groot, maar idylisch gelegen landhuis in Rijswijk. Berserik, niet lang daarvoor tachtig geworden, vertelde dat hij daar zat sinds 'De Ramp' (watersnoodramp 1953). Eerbiedig dat prachtige atelier bekeken. Vergeelde knipsels aan de muur, oude affiches, aardewerken potten met een etiket waarop nog met kroontjespen geschreven was welke verfstof er in zat. Midden in de ruimte, boven de etspers, een antiek kermispaard.

Bij het raam de schildersezel. Meneer Berserik was bezig aan een zelfportret. Aan stoppen dacht hij niet. 'Wat moet ik anders doen? Dit is het enige dat ik kan'. Schitterende verhalen over vroeger, heerlijk scheldend op handelaren die zijn werk voor wel tienduizend gulden, met dikke winst, verkwanselden aan rijke patsers zonder esthetisch gevoel. 'Dan doen ze er zo'n lelijke protserige lijst omheen. Haalt het hele werk naar beneden.' Geen cent zag hij daar van terug natuurlijk. Gek eigenlijk, dat een schilder niet net als een componist of schrijver een soort auteursrecht op zijn werk heeft. Als hij een doek weggeeft, en datzelfde schilderij wordt later 'voor grof geld' verkocht, dan is de winst volledig voor de verkoper.

Een paar weken later is hij plotseling overleden. De prijzen van zijn schilderijen vlogen de lucht in. Net als die reigers. Op landgoed De Voorde (waar Hermanus Berserik woonde en werkte) heerst trouwens een reigerplaag (zie foto).
Journaal
Opvallend evenwichtige verslaggeving trouwens.
Allemaal de schuld van Paars
Klagen is makkelijk. Zelf een bijdrage leveren is moeilijk, want dat kost inspanning. De hardste schreeuwers zijn vaak zelf de grootste aso's. Dat werd mooi geïllustreerd in het Acht Uur Journaal.

Terwijl Gerri Eikhof verslag deed vanaf de begraafplaats zag je op de achtergrond twee mensen (een was misschien een kind, het was niet goed te zien) die net het graf hadden bezocht. Ze pakten hun fietsen bij het hek. Per ongeluk gooiden ze een fiets van iemand anders, die waarschijnlijk nog bij het graf stond, om. Niet de minste aanstalten om die fiets even op te rapen. Is niet van ons. Laat maar lekker liggen. Vervuld van verheven gedachten ('Pim had gelijk! Terug naar Orde en Regelmaat. Vol is vol!') fietsten ze weg.

Even later vond de eigenaar van de omgevallen fiets zijn trouwe rijwiel op de grond. Koplamp versplinterd en een grote kras op het frame. 'Mooi dat ik woensdag op Pim stem!' dacht hij verbeten.
Boodschappen
Net op weg naar de supermarkt even langs het huis van Pim Fortuyn gelopen. Het deed me goed om te constateren dat de tegenstelling met het geschreeuw en gedoe rond de kerk, waar vanmiddag de mis werd opgevoerd, groot was.

Het is nog steeds indrukwekkend. Heel anders dan op teevee. Je komt van de drukke Beukelsdijk, met veel verkeer en lawaai, in één keer in een stiltegebied. Je ruikt de bloemen. Het zijn er heel erg veel. Overal brieven met persoonlijke boodschappen. Er zijn nog altijd veel mensen, maar iedereen zwijgt. Die stilte is heel opvallend.

Het leven gaat door, dus daarna boodschappen doen. Nu ben ik een opgewekt mens, dat is algemeen bekend, maar als je me echt chagrijnig wil maken, moet je me naar een volle supermarkt sturen. Iedereen botst tegen je aan, mensen lopen naar elkaar te roepen, echt verschrikkelijk. Die rij bij de kassa duurde bijna een uur. Zogenaamd arme mensen stapelen hun karretje helemaal vol met overbodige waren zonder voedingswaarde: chips, borrelnootjes, koekjes, chocola, frisdrank, en allemaal in enorme hoeveelheden. Enorm dikke kinderen, met bolle spekwangetjes lopen te jengelen om nog meer snoep.

In de rij stond degene die achter me stond voortdurend tegen mijn rugzak aan te rijen. Als je me ergens gek van woede mee wilt maken, moet je onnodig tegen me aan gaan lopen rijden. Gelukkig was ik net op tijd aan de beurt bij de kassa. Snel de spullen in een plastic tas laden. Toen ik mocht pinnen, stond dat dikke wijf achter me al helemaal klaar voor de kassa, recht voor het pinapparaat. Daarachter was ook iedereen opgeschoven. Met de grootst mogelijke moeite lukte me het om mijn pincode in te toetsen. En hiermee herstelt heer Nimo een oude traditie in weblogland (schrijven over belevenissen aan de kassa) weer in ere. Waar zijn al die lijfloggers van vroeger toch gebleven?
Discussies
'Opdat Pim Fortuyn niet voor niets is gestorven' klinkt het steeds hoogdravend (alsof niet altijd alles zinloos is - maar dit terzijde). Het is goed dat de discussie voortduurt, zolang het maar een respectvolle uitwisseling van gedachten is (dus niet, zoals die enge advocaat en zijn maatje Zwarte Pieten zoeken om aan de schandpaal te spijkeren).

De wereld van de webloggers springt er toch wel weer heel positief uit, zeker als je het vergelijkt met de vuilspuiterij elders op het Nederlandse hoekje van het internet. Goede, inhoudelijke discussies onder meer in de reactieblokjes van Tonie en KTJBF.

Een bijzonder interessante site die pas heb ontdekt is Walnoot. Dat is echt een aanrader.
Even zo'n fijne tip, waar een ieder wat aan heeft
Ben m'n computer een beetje aan het opruimen. Veel overbodige rommel. Twee progjes zijn wel erg nuttig: System Mechanic en Purge IE.
De een z'n dood...
De mediageile advocaat Gerard Spong ziet hier wel weer een mogelijkheid in om wat reclame te maken voor zijn winkeltje. Direct na de mis voor Pim Fortuyn kondigde hij aan dat hij leden van de regering strafrechtelijk wil aanklagen wegens 'aanzetten tot haat'. Wat een ongelofelijke smakeloze griezel is dat toch. Ik moet echt kotsen van zo'n mannetje.
Proletariërs aller landen
Even voor de duidelijkheid: als ik ooit begraven word, wil ik GEEN Hand in Hand Kameraden, GEEN You Never Walk Alone, GEEN mensen die na de plechtigheid met opgestoken handen het gepeupel opzwepen. Een begrafenis is geen voetbalwedstrijd.

5.09.2002

Dit zijn onze grote vrienden
Nederland is geschokt door de moordaanslag. Een politieke moord, dat mag nooit gebeuren, zeggen ook alle leden van het kabinet. En wat vinden we hiervan?

5.08.2002

Messias
Heel veel journalisten weten het blijkbaar ook niet meer. Met half betraande ogen en volledig kritiekloos zat Jeanne Kooimans bij Ontbijt TV te luisteren naar Gerrit Krol van de Gaykrant, die weer eens vertelde dat hij wel niet in ‘dat soort dingen’ geloofde, maar dat een waarzegster op de kermis al het einde van Fortuyn aan hem geopenbaard had. ‘Lijkbleek kwam hij uit die wagen en hij wilde er niets over zeggen’. De mensen zijn altijd zo gemeen geweest tegen Pimmetje en zie je nu wat er van komt? Terwijl Hij zich zo belangeloos had ingezet voor het heil van Zijn volk en het vaderland. In de huidige toestand van massahysterie wordt de megalomane clown Pim Fortuyn nu afgeschilderd als een messias. Zie het artikel in Trouw. Wat is er toch gebeurd met ‘de nuchtere Hollander’?
Klappertjespistolen en Ralph Inbar
De illusie van de televisie. Mediadeskundige N. Dijkshoorn geeft zijn verrassende visie.

5.07.2002

Analyses analyses
Je wordt er mee doodgegooid (al is die term misschien niet zo gelukkig gekozen). De discussie tussen de hoofdredacteuren bij B&W vond ik wel interessant. De pers valt inhoudelijk weinig te verwijten. Door de veelheid aan kranten, teeveekanalen en radio is er wel sprake geweest van enige over exposure, een hype, zoals één van de hoofdredacteuren (die van de Telegraaf)terecht opmerkte. Aan de andere kant raakte Fortuyn, gebruik makend van al die aandacht van de media, wel een gevoelige snaar bij veel mensen. Dat 'volksgevoel' (voorheen het 'onderbuikgevoel') is wel degelijk onderschat. Verklaart dat 'volksgevoel', die bittere onvrede ook de reactie op het vreselijke nieuws van de moord op Fortuyn? Deels wel. Voor een ander deel is het misschien wel het 'Diana-effect' waar veel mensen aan refereren. Een (van radio en teevee) bekende persoonlijkheid die plotseling op dramatische wijze overlijdt, wordt vaak heilig verklaard.

Dat Fortuyn helemaal niet zo heilig was, wordt goed beschreven door Arnoud van Verbal Jam en Karin Spaink (link gevonden bij Dr D). Laten we elkaar geen mietje noemen, Pimmetje was zelf bepaald geen watje. En een beetje 'demonisering', daar was hij absoluut niet vies van, zoals bijvoorbeeld ook blijkt uit wat hij ooit (bijvoorbeeld) gezegd schijnt te hebben over Lucas Reijnders, hoogleraar milieukunde.

Op teevee vandaag ook het blokje dat Fortuyn als lijsttrekker al had opgenomen voor het leuke programma Man Bijt Hond. Dit stukje stond voor vandaag gepland om te worden uitgezonden en dat is ook gebeurd, zij het helaas natuurlijk in een heel andere context dan gepland. Hoe dan ook, uit dat stukje bleek maar weer dat Pim Fortuyn, ondanks zijn soms rare politieke ideeën ook een man met veel humor en zelfspot was. Die humor en die ontwapenende 'ondeugendheid' (bij gebrek aan een beter woord) waren af en toe zeer ontwapenend. Hopelijk hebben zijn volgelingen straks, na de rouw, ook weer een pietsie humor, en gaat dat hele grimmige, verbitterde er een beetje af.
Verbijsterend
Een worm aan een haakje vindt hij zielig (voor de worm), maar iemand even van dichtbij doodschieten kan blijkbaar wel. Wat bezielt zo iemand? Zie het stukje geschreven door de vermoedelijke moordenaar (via Tonie).
Nieuws
Bij zo’n dramatische gebeurtenis, als iedereen geschokt is, kan je wel mooi zien wie er in staat is om in tijden van nood het hoofd nog een beetje koel te houden. Dat is helaas niet iedereen gegeven. Veel mensen roepen in de paniek van het eerste moment de gekste dingen, die ze vaak later weer herroepen of nuanceren. Op teevee kakelde Felix Rottenberg als een kip zonder kop. Jan Marijnissen hield het hoofd wel koel. Wim Kok is echt goed in deze situaties. Jan Pronk niet, die begon meteen weer te kakelen. Soms is het verrassend. Ik vond Harry Mens heel verstandige dingen zeggen.

Onder de weblogs zie je hetzelfde. Veel slap gelul in de ruimte (vooral in de reactieblokjes), maar gelukkig ook veel mensen die wel hun verstand erbij houden. Ik ga ze niet allemaal lezen, want ik wéét het intussen wel. Goed stukje van Verbal Jam. Dr D zegt het (zoals altijd) recht voor zijn raap (De Clown van Ben Cramer!), maar hij heeft wel weer gelijk: emotieteevee regeert.

De belevenissen van Marieke (die als journalist door het tuig op het Binnenhof werd aangevallen) zijn indrukwekkend. Ze heeft ook een goede analyse van de situatie. Dit is de kracht van weblogs, dat je dit zo snel kan vernemen uit de eerste hand. Het meest volledige overzicht van internetnieuws wordt gegeven door Gaby.
De aanslag
Die moordaanslag blijft een hele trieste zaak, hoe je het ook bekijkt. In de eerste plaats gaat het er natuurlijk om dat er een mens is vermoord. Dat is verschrikkelijk.

Waar ik zo langzamerhand wel een beetje jeuk van krijg, zijn al die Grote Woorden: de democratie is vermoord, dit is een aanslag op vrije meningsuiting, dit land is naar de klote, bla bla bla. Slaat helemaal nergens op natuurlijk. Een waanzinnige heeft een moord gepleegd. Dat is juist in een vrij land, met een open democratie niet tegen te houden. Deze moord doet niets af aan de democratie, vrije meningsuiting, ‘de politiek’ of ‘Den Haag’.

Echt misselijk word ik van de mensen die de moord aangrijpen voor stemmingmakerij. Die kaalgeschoren idioten die stonden te dansen en te springen in Den Haag, met de vlag in de hand walgelijke leuzen scanderend, díe zijn een gevaar voor de democratie. Dat is hetzelfde schorem dat naar voetbalwedstrijden gaat om de boel te vernielen, vrouwen lastig valt, buitenlanders en homo’s in elkaar slaat. Ongelofelijk triest als je een deel van eigen volgelingen op die manier staat te dansen op je graf. Maar van dat soort hersenloos tuig kun je dat verwachten. Wat eigenlijk nog erger is, dat een groot aantal mensen die wél enige geestelijke bagage hebben van die dwaze uitspraken doen, alsof de ‘gevestigde politici’, die ze met naam en toenaam vermelden, op enige manier schuld hebben aan dit drama.

5.06.2002

Wat een gruwelijke gebeurtenis. Niet te bevatten. Vandaag verder geen berichten hier.


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.






















.















































































































Belachelijk
De politie blijft bezig met die 'straatraces', alsof dat het grootste probleem is dat we in Nederland hebben. Honderd ME-ers hadden ze opgetrommeld.

De politie was de geplande race op het spoor gekomen op internet. "Het is echt gekte", verzucht een woordvoerder. "Het zijn niet alleen jongeren, maar er komen tegenwoordig zelfs hele gezinnen op af. En we kunnen er in principe niets tegen beginnen, zolang ze niet racen." (link)

Zolang ze niet racen is er toch geen probleem? Toevallig ken ik de Eemshaven. Dat is zo’n beetje het einde van de wereld. Een enorm verlaten gebied waar je niemand tot last bent. De politie kan beter eens wat doen aan de veiligheid in de steden.
Adreswijziging
'Bij deze wilde ik even melden dat Hemeltjelief voortgezet wordt op een nieuw adres: http://www.hemeltjelief.net'.
Stemverklaring
Nu we het toch over polletiek hebben: ik ben eruit. Ondanks die lelijke slagzin van ze wordt het toch weer D66. Progressief liberaal, dat past uiteindelijk het beste bij heer Nimo. Bovendien vind ik dat Thom de Graaf het – inhoudelijk - uitstekend doet in de debatten en vraaggesprekken. De kritiek op D66 is meestal erg zwak: ze zijn te redelijk, te beschaafd, te saai. Tegenover die spierballentaal van de rest vind ik de redelijkheid van D66 juist heel verfrissend. Zeg nee tegen het populisme, stem D66.
De maatschappij dat ben jij?
Paul Cliteur gaf gisteren bij Buitenhof zijn verklaring voor de opkomst van Fortuyn: we vervelen ons. Misschien heeft hij gelijk. Alleen, mensen die zich vervelen nemen toch gewoon niet de moeite om naar de stembus te gaan? Er heerst gewoon onvrede. Voor een deel terecht. Maar wat ik nu wel eens zou willen, is dat de Fortuynstemmers eens bij zichzelf te rade gaan.

Voorbeeld: Vorige week dinsdag werd er (vanwege Koninginnedag) geen vuil opgehaald. In plaats daarvan kwamen ze de volgende morgen. Uiteraard kwamen ze wat vroeger dan normaal. Allemaal heel logisch, en ook duidelijk aangekondigd. Toch pleurt bijna iedereen zijn vuilniszak (hier geen kliko’s) op de stoep, als de vuilniswagen al weg is. Vergissen is menselijk, maar als je ’s avonds ziet dat je zak er nog steeds staat, dan neem je hem toch weer mee naar binnen? Dan weet je toch dat die vuilniszakken anders een week voor je deur liggen? Toch bleven alle zakken liggen. De volgende morgen had je stelten nodig om over de sinaasappelschillen, visresten, poepluiers, maandverbanden en wat dies meer zij te klimmen die inmiddels over de hele straat verspreid lagen.

De mensen die zo asociaal waren, zijn typische Fortuynstemmers (blank, vooroorlogse stadswijk). Ze lopen wel steeds te kankeren op buitenlanders en ‘de politiek’, maar de hand in eigen boezem steken, ho maar. We zijn gewoon verwend. En verwende kinderen worden vervelend. Die willen alleen maar méér! méér! Die gaan lopen dreinen en zeuren en verongelijkt doen. Het grootste kind krijgt de stemmen. Het is waar, Nederland is ziek.

5.05.2002

Getver
Chez Lubacov dient vandaag te worden vermeden!
Fillum
Op vier mei ga je natuurlijk niet de deur uit om een beetje feest te vieren, ook al is het zaterdagavond. Heer Nimo had zich op de bank geïnstalleerd, met een pijpje pils binnen handbereik. Bij elke slok werd de fles even geheven, om zo, op een al even eenvoudige als ontroerende wijze de doden te herdenken. Typisch Nimo. En dat hij daarna steevast een boer liet, doet daar niets aan af. Als je het ophoudt komt er gas in je buikje en daar hebben die doden ook nix aan!

Maar terzake.

Geheel in stijl zagen wij de oerhollandse film De Aanslag. Mooie, degelijke film, nix op aan te merken. Wel viel het op dat hij een beetje traag was. Gemaakt ol da wee bek in 1986, daar zal het wel aan liggen.

Daarna Twister. De maker schijnt van oorsprong Nederlander te zijn, maar aan de film zie je dat niet af. Niet verrassend, want Jan de Bont is zelfs zijn moerstaal vergeten. Een typisch product van Hollywood. In Amerikaanse actiefilms wordt het spectaculaire gedeelte (waar de special effects komen: explosies en vuur) altijd voorafgegaan door een scene in een soort hoofdkwartier. Daargaat het er altijd een beetje militairistisch aan toe. Het is een vast stramien:

Er staan allemaal beeldschermen, soms ook nog één groot scherm (model Cape Canaveral), rinkelende telefoons. De mannen kennen hun plaats en er heerst een koorstachtige bedrijvigheid. De held is in charge. Geconcentreerd neemt hij de informatie in zich op, die zijn paladijnen hem aandragen. Het komt vaak beter over als er wat technische termen worden gebruikt.

'Tornado closing in at two o'clock, Sir!' (altijd dat geschreeuwde 'Sir!' aan het eind). 'It's an F5, Sir!' Een ander doet even z'n koptelefoon af en roept: 'Code red, Sir, Code Red!'. Spannende muziek. Dan neemt de held een boude beslissing. De tweede in rang (of soms de superieur) is altijd tegen. 'Dat is gekkenwerk! Moeten we niet doen, zo redden we het nooit!' Maar de held volhardt en met en stem 'die geen tegenspraak duldt' zegt hij: 'We'll do this my way' en dan tegen zijn trouwe mannen: 'Let's get this son of a bitch!'

Dan: actie! Het spant erom! Spannende muziek! Flitsende beelden! Stroomkabels breken ALTIJD met een grote vonkenregen. Auto's die botsen exploderen ALTIJD met een grote vuurbal. Het gaat fout!!! Neeee!! Toch niet!! Jaaaaaaaaaa!!!

Dat was op het nippertje!! De held had gelijk!!! Hij is echt een HELD!!!! Euforie en een bevrijdend grapje. Ontlading! Iedereen lacht en slaat elkaar op de schouders. Held salueert stram. Glorieus!! The American Way heeft weer gezegevierd!!! God Bless America!!!

Tot zover. Dit recept kan in elk (sub)genre van de actiefilm worden gebruikt: WOII, Korea, Vietnam, een film over mensen die walvissen zoeken op zee, science fiction, politie, film over mensen die achter tornado's aanrijden. Twister is een aaneenschakeling van dit soort cliché's, met tusendoor wat romantische scenes. Toewerken naar een apotheose, bijna gaat het fout, op het nippertje goed (affijn, zie boven) en daarna gaat held (surprise!) toch met het meisje mee en is er een happy ending! Een kind kan de was doen.
Eindelijk
Dat programma met Hans Teeuwen, Gummbah en die met dat oostelijke accent wiens naam ik vergeten ben, was helemaal nix. Waardenberg en De Jong waren 'mwoah, wel aardig'. Gelukkig nu met Frø-Live eindelijk weer een topper op de zondagavond!! De uitzending van deze avond, met Henny Schagt, was weer geniaal.
Teevee
Wat een prachtprogramma's vandaag op deze regenachtige dag: de 250ste uitzending van Urbania (staat zeer hoog in Nimo's top tien), daarna Parallel (ook prachtig) en straks weer het hoogtepunt: Frø-Live.
Altijd hetzelfde
Als de pinautomaat 'buiten gebruik' blijkt te zijn, en je zegt dat voordat je wegloopt tegen de vrouw achter je in de rij, gaat ze het tóch altijd nog even proberen.
Wat interesseert ons telkens weer
'De vijfde mei was met temperaturen rond 12 graden nog een frisse dag, maar vormde volgens de overzichten van het KNMI wel de afsluiting van periode met guur weer en veel neerslag. Daarna volgde een periode van twee weken met zonnig en warm zomerweer en zelfs tropische temperaturen tot 33 graden in Limburg. In Maastricht werd het vanaf 9 mei 1945 vijf dagen achtereen warmer dan 30 graden; in mei is zo'n reeks tropische dagen heel bijzonder.' (bron: KNMI)

In 1990 was het 27,8 graden op 5 mei, in 2000 was het een officiële 'zomerse dag'. In 1957 vielen er buien met sneeuw, hagel en onweer, net als in 2002 (??).