6.28.2002



Ik ben weg.

6.27.2002

Welverdiend
Eindelijk weer eens een scoop (spreek uit: "skoep"): zie hier. Ben ik dan de enige de het gezien heeft?
Reactiedingetjes
Rulen, die dingen. Kijk net voor het eerst vandaag (18.48 uur) op het internet en verdomd, weer een prachtig mooie reactiedraad op de linkdump van reet. Leest lekker weg, onderhoudend en als je hem uit hem scroll je toch even naar boven om nog eens goed te kijken. Het gaat over Frank van Klaveren. Volgens reet de nestor van de webloggerij, en wie zou dat durven tegenspreken?

'Who the fock is Jeronimo' dat is een originele uitspraak van Frank. Iets wat weinigen weten. Heeft maandenlang deze blog gesierd, die uitspraak. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik toen ook nog geen idee had wie Frank was. Van Klaveren, dat was voor mij een patatboer op de markt. Dat Frank een autoriteit was op het gebied van webloggen, ja dat voelde ik wel aan. Een natuurlijk charisma.

Groot was de schok toen ik zijn foto zag. Frank had de zoon van Tonie kunnen zijn. Zoiets. Een jaar of dertien. Elke dag met een nog nieuwe varkenslederen tas vol met boeken zeulen, op weg naar de brugklas. Agenda met ingeplakte plaatjes van Sita en Brainpower. Kortom: een Genie.

Want op zo'n leeftijd met zo veel gezag schrijven over het webloggebeuren. Ben Woldring kan wel inpakken. Laat staan heer Nimo. Die Van Kalveren die lamet (spreek uit: "leemt") me zo onder tafel. Respect man! * R E S P E C T *

6.26.2002

Heel vaak de hik hebben
Was een zoekopdracht waarmee men op deze blog belandde. Er is veel leed, zo veel is zeker.
Hardgekookt ei
Godverdomme, het is gewoon niet bij te houden vandaag. Snel naar het reactieding van Walter, bekend van zijn rauwe, haast afgebeende hardboiled style..eh stijl.

Nico Dijkshoorn is blijkbaar in een goede bui, want een hele lap tekst, met allemaal fijne adviezen voor aanstormende romanciers in het algemeen en Walter in het bijzonder: “je bent lang, draagt een petje en je hebt een goede kop. Overboord die weemoedige stroop. Knallen man.”
Het grote LB-interview
Hebben we weer met onze arm in andermans poepert zitten stampen?
Die Gilles, van Hersenspinsels, die jongen die heeft best wat in zijn mars. Heer Nimo heeft wel schik in die gozer. Een visje uitgooien en hap! Beet. En dan meteen twee tegelijk. Niet slecht. Alleen die smiley’s die cunt je beter weglaten, Gilles!
Nederlandse toestanden in het altijd zo rustige Italië!!
,,Het is een Magnum 357, van hetzelfde soort waarmee Pim is vermoord en andere Nederlandse persoonlijkheden, zoals Frank Rijkaard, zijn bedreigd. Die gewoonte wordt hier nu kennelijk overgenomen.'' (AD, via Tonie)
Stoelen waar je niet op kan zitten
Dat wil zeggen, het kán wel, maar als je een zak verse mosselen gaat halen en dáár op gaat zitten, dan heb je meer comfort, en nog wat te slurpen ook. Dat je er niks aan hebt, aan die stoelen, komt omdat het diezaain is. Daarom zijn ze ook heel erg duur. Maar wel mooi om te zien. Joeri besteed er aandacht aan op zijn site Uren.Dagen.Nachten.
Humor is altijd lachen
Gisteren iets heel raars meegemaakt. Ik raakte in gesprek met iemand, op het eerste gezicht een heel normaal persoon, die opeens, zomaar, vertelde dat zij de reclame van Kanis&Gunnik ‘wel leuk’ vond. Ze babbelde daarna vrolijk door, maar wat ze zei, weet ik niet meer. Echt even helemaal uit het veld geslagen.

Er is dus echt iemand die dat humor vindt. Ik kan er nog steeds niet over uit. Het schijnt dat die twee uit de koffiereclame een opkomend cabaretiersduo vormen. Naar ik heb gehoord, krijgen ze juichende recensies. Die humoristische kwaliteiten houden ze dan wel heel goed verborgen in die reclamespot. Of ik mis gewoon iets, dat kan ook.

Die ene, met zonder haar op zijn hoofd, die presenteert tegenwoordig ook een programma. De publieke tegenhanger van RTL Boulevard is dat denk ik. Daar is al heel veel over geschreven, over die krampachtige, tot mislukken gedoemde pogingen van de publieke omroep om iets tegenover een succesvol commercieel programma te zetten.

Dit is weer zo’n triest voorbeeld. RTL Boulevard is gewoon een geslaagd programma, vooral met die Beau (het neefje van Jort Kelder) en die leuke valse nicht Albert Verlinde. Bij de publieke tegenhanger ontbreekt die ‘chemie’ totaal. Die kale cabaretier (ik heb niet eens zin om z’n naam op te zoeken) komt totaal, maar dan ook totaal niet uit de verf. Pijnlijk om naar te kijken hoe de presentatoren zitten te schutteren. Zo’n wanstaltig programma gooien ze dan op teevee, prime time, en zo’n topper als Ontbijt TV draaien ze de nek om. Wie het begrijpt mag z’n vinger opsteken.

6.25.2002

Favoriete boek: Suske & Wiske
De naakte werkelijkheid is soms mooier dan de fantasie. Daarom schrijft heer Nimo ook alleen maar dingen op die waar gebeurd zijn. Komt ook wel een beetje, ik geef het toe, doordat ik geen greintje inbeeldingsvermogen heb. Met bewondering lees ik vaak andermans verhaaltjes, ontsproten aan de fantasie. Zou ik nooit kunnen. Dingen erbij verzinnen, het een beetje aandikken of mooier maken dan het is, dat kán ik gewoon niet. Daarvoor heb ik toch te weinig literaire talenten, laten we het beestje maar bij de naam noemen. Ik schrijf gewoon op wat ik heb meegemaakt, zonder franje of opsmuk (binnenkort trouwens weer een aflevering van mijn avonturen bij het volk van Nimo).

Vorige week ook al de radiobode van de arbeidersomroep geciteerd, en vandaag valt er ook niet aan te ontkomen. Want wie is er in Buis&Haard? Jean-Marie Pfaff! In die rubriek vertellen mensen over hun teeveebeleving. De bijgaande foto's zijn vaak het mooiste: mensen die poseren in hun eigen woonkamer. Een mooie, grote kleurenfoto, met allerlei details. Prachtige beelden zijn het. Ik best eens een expositie willen zien van die platen, met een fijne dikke catalogus. De fotograaf registreert, net zoals heer Nimo zijn bescheiden blogje volschrijft.

Maar de teksten van Buis&Haard zijn ook de moeite waard.

Jean-Marie Pfaff: "Jack van Gelder is ook zo'n topper. Dat programma Te Land, ter zee en in de lucht, geweldig. Ik lach mij vaak kapot. Mensen die daar aan meedoen, hebben een winnaarsmentaliteit."

"Weet je wie ik héél goed vind? Tom Egbers. Een ontzettend positieve jongen."

"Absolute top is Ivo Niehe. Ivo laat zijn hoofdpersoon aan het woord en altijd topmensen die iets bewezen hebben met kwaliteit."
Een retorische vraag
Nico D. neemt me weer eens de woorden uit de mond. Jort Kelder staat al heel lang op mijn lijstje met personen die ik niet meer op teevee wil zien. Niet dat het helpt, want dat balletje wordt driemaal daags door programmamakers gevraagd om zijn ‘deskundig commentaar’.

Een tijdje terug zat Maurice de Hond in Het Zwarte Schaap. Wat wist Jort het weer goed. Naast hem zat die andere betweter, Francisco van Jole. Altijd vanaf de zijlijn lopen mekkeren en met een zuinig bekkie vertellen dat iedereen alles fout doet en dat ze het altijd al gezegd hebben (het lijken godverdomme wel webloggers!).

Dat arrogante strakgetrokken smoelwerk van Jort Kelder doet me altijd een beetje denken aan Michael Schumacher, ook zo’n eikeltje. Het enige verschil is dat er bij Schumacher, met zijn staat van dienst, nog wel enige rechtvaardigingsgronden te vinden zijn voor zijn arrogantie. Maar zo’n Kelder, de eeuwige praeses van het studentencorps, wat heeft die nou eigenlijk gepresteerd?
Nimo kat om (niet af)
Zie boven. Met dank aan Warme Woorden.
Huilen (is voor jou te laat)
Er is dus één blog die we niet op de korrel zullen nemen. Het betreft het geval zijperspace. Ik heb vanaf deze plek alleen maar welgemeend aardige dingen over hem gezegd, maar Ton begint al bij voorbaat te huilen. Daarom moet hij juist eens hard worden aangepakt, hoor ik mijn fans al roepen. Maar nee. Dat gaat niet gebeuren. Hij wil veel te graag. Sommige mensen hebben dat, die willen de rol van slachtoffer spelen. Dat gaan wij niet aanmoedigen.

6.24.2002

Heer Nimo weet raad
Ik geloof niet dat ik al te betrappen ben geweest op een stukje van enige kwaliteit sinds de doorstart.

Kijk, ik mag dan wel een zwak hebben voor Walter, maar dit is wel een heel erg makkelijke voorzet. Die kan je zo inkoppen. Waar dat stukje van vandenb over gaat, dat vind ik nou typisch zo’n navelstaarderig onderwerp waar veel webloggers zich blijkbaar mee bezig houden. Misschien was dat ook een beetje het gevoel van Kwaadbloed, toen hij zo te keer ging naar aanleiding van het filmpje over de mietink.

Waarom worden er zo vaak vernietigende stukjes geschreven over webloggers? Omdat ze het er zelf naar maken. Ze vrágen erom, lieve lezertjes. Zo ontzettend bezig zijn met jezelf, het allemaal zo ongelofelijk serieus nemen, ‘een stukje kwaliteit willen leveren naar je lezers toe’, waar gáát het over? Een stuk of twintig neuroten die naar elkaar linken en berichtjes achterlaten op elkaars site.

Veel van die mensen leven geheel buiten de realiteit. Dat blijkt ook wel uit de reacties als er eens iemand (tijdelijk) stopt met elke dag een egocentrisch schrijfseltje op het net te gooien. Alsof de wereld instort. Ton met de Lange Tenen zei het juist heel goed: het is allemaal aandacht vragen. En op zichzelf is daar ook niks mis mee. Heer Nimo is dol op aandacht.

Tegen mijn tobberige collega’tjes zou ik willen zeggen: maak je niet zo druk. Je bent maar een zandkorreltje in de woestijn. Gewoon niet bij nadenken en volplempen dat logje van je. Doe ik toch ook? En kijk eens wat een succes! Nou dan.

Laten we het zo afspreken. Wie na dit gratis advies nog gaat zitten grienen, die kan een vernietigend stukje verwachten. Die persoon (willekeurig gekozen) ga ik op virtuele wijze he-le-maal afmaken. Daar blijft geen spaan van heel. Keiharde karaktermoord, wreed en meedogeloos. En dan wil ik ook niks geen gezeur van dat is zielig en dat kun je niet maken. Ik heb toch gewaarschuwd?

Heeft u dat nou ook, mevrouw?
Het is niet zo zeer dat ik slecht tegen drank kan, maar de laatste tijd heeft overvloedig drankgebruik een funeste invloed op mijn nachtrust. In eerste instantie maar na luttele uren word ik al weer wakker. Het is niet zo zeer de kater die me de das omdoet, maar het slaapgebrek.