7.13.2002

Leesvoer om de donkere dagen van juli door te komen (kloteweer!)
Een beetje knullige voorpagina, maar wel heel veel boekbesprekingen en vraaggesprekken met schrijvers.
Jonge blogger in de grote stad
Zo kregen we laatst een hartverscheurende email: een jonge, beginnende weblogger wilde naar de mieting in Amsterdam, maar omdat hij de weg niet kende in de grote stad, kon hij het niet vinden. Hij kwam aan de andere kant van het Vondelpark, zag twee mannen op een bankje zitten en dacht "dat zullen ze wel zijn".

"Hoi ik ben een blogger!" riep hij spontaan. Hij begreep nog altijd niet waarom die mannen hem daarna de bosjes in sleurden en hem ruw in de kont namen. Eerlijk gezegd snapte ik het ook niet direct, totdat ik het homowoordenboek zag: bogger = homo in homotaal. Die jongen had gewoon wat duidelijker moeten articuleren!
De 'Man van smarten' roept juist jou tot Zich
Hoe moet ik omgaan met...?

Goed en kwaad:
Wie zichzelf leert kennen, schrikt van zichzelf. Dan ga je leren hoeveel zondige gedachten en boze begeerten in je hart leven. En ook kan het zijn dat je je lichaam verontreinigt met zonden op sexueel gebied en foto's bekijkt waardoor je hartstocht geprikkeld wordt.

Amuletten:
Amuletten zijn afkomstig uit het rijk der duisternis, des duivels. Heb je ze? Gooi ze dan vandaag nog weg of verbrand ze. Heb je ze niet? houd je er dan ver van, want je beledigt God Die alle dingen regeert

Beeldende kunst:
We zijn sinds de zondeval helaas geneigd Gods goede gaven te misbruiken, tot zondige doeleinden. En dan wordt kunst gebruikt om te zondigen, denk aan naakt-schilderingen.

Basterdvloeken
Vloek jij ook wel eens? Verbuig jij ernstige vloekwoorden om ze onschuldig te laten klinken? Besef dan, dat je met deze praktijk op een verkeerde weg bent.

Afgoderij:
Vanuit onszelf zijn wij heel de dag afgodendienaars. Daarom wacht ons aan het einde van ons leven het verderf. Niemand van ons kan terecht zeggen: ik heb het eerste gebod van de Wet gehouden. We moeten ons schamen en leren smeken om vergeving van de zonde van afgoderij.

Afgoderij 2:
God wil niet dat jij ernaar verlangt om rijk te worden. God wil juist dat geld en goed je niets interesseren.
Conchita en de Wonderlijke Klaroenstoot
Die minicursus Hoe word ik goeroe, daar hoef je professor Rutten niets over wijs te maken. Nadat hij goedgelovige mensen met allerlei ziekten en gebreken in april al valse hoop had gegeven (hij had die mensen aangespoord hun spaarcentjes aan te wenden voor een pelgrimage naar Garabandal, een dorp inSpanje, alwaar Maria zou verschijnen) blijft hij stug doorgaan.

Toen er op de voorspelde datum, 11 april 2002, niets gebeurde, moest Rutten toegeven dat hij zich misschien wel een beetje vergist had, maar inmiddels heeft hij al weer een nieuwe datum doorgekregen.

Verder zouden de pelgrims met enige vertraging toch nog wonderbaarlijk genezen zijn, zelfs een vrouw die longkanker had is nu weer zo fris als een hoentje, volgens Rutten.

Voor Rutten bewijst een en ander opnieuw dat God aan zijn zijde staat. Volgens hem zijn er nu ,,sterke aanwijzingen'' dat de Wederkomst in de tweede helft van dit decennium te verwachten is. Meer precies verwacht Rutten het spektakel in het jaar 2007.(NRC)

Mensen die het allemaal niet geloven, zullen gestrafd worden. Maria heeft dat zelf gezegd:

Toen Onze Lieve Vrouw tot de meisjes over de straf sprak, kreeg Haar gezicht een zeer droevige uitdrukking. De meisjes onthulden: "Wij hebben Haar nooit zo ernstig gezien." Toen Zij zei: "Reeds vult de beker zich", sprak Zij met een zeer lage stem.

7.12.2002

That's racing
"Als je een kut in je nek had, zou ik je een hersenschudding neuken", riep Max Biaggi wel eens tegen onze held Valentino Rossi. Vandaag is dat helaas min of meer werkelijkheid geworden. Een crash vanochtend in de vrije training (Britse GP) resulteerde in een gebroken duim en een hersenschudding. Teamgenoot Tohru Ukuwa is er slechter aan toe: een gebroken been en gebroken ribben. Auw.

Laatste nieuws: Ondanks zijn blessures reed Rossi vandaag toch naar pole vandaag. Wat een coureur!
Mmmmmmmmmm, lekker zeg!
Victor kreeg opeens een raar gevoel in zijn buik! “Au, au, wat doet mijn buikje pijn”, riep hij. “Mama, waar ben je?” Maar mama was er niet.

Een geil en kinky verhaaltje voor om te lezen als je naar bed gaat.
Van katoen
Nu ik eindelijk dat bewuste radiofragment heb gehoord (via Dr D) weet ik weer waar ik die groep van ken: ze speelden altijd in dat teeveeprogramma van Dolf Jansen, Later wordt het leuk. Geinig bandje! En dat moment met Giel Beelen is gewoon van tevoren afgesproken, dat ligt er wel erg dik bovenop.
Moedwil en misverstand (1)
Vriend 1: nog één biertje en dan moet ik echt weg. Zeg, nog even over vriend 2, die gozer die kan echt niks.
Nimo: Nou, niks, dat is misschien wat overdreven.
Vriend 1: Nee, echt. Een totale mislukking. Ik werk nu een tijdje met hem samen en het is alsof ik met een klein kind moet werken. Alles moet je voorkauwen. Echt álles. Nog nooit zo’n sukkel meegemaakt. Daar kan ik boekdelen over volschrijven, over die loser. Okee, he ik moet er nu echt vandoor. Ik zie je!

Even later:
Nimo: Hé vriend 2, hoe is het?
Vriend 2: Ja, prima joh.
Nimo: Gaat goed, de samenwerking met vriend 1?
Vriend 2: Ja, fantastisch. Die jongen steunt me door dik en dun. Dat is een echte vriend, weet je dat?
Nimo: Mmmm…
Vriend 2: Nee echt. Ik heb ook het idee dat hij het wel ziet zitten met mij. Ik heb hem denk ik wel kunnen overtuigen van mijn capaciteiten. Hij staat achter me, dat voel ik gewoon. Echt een fijne gozer, ik vertrouw hem blindelings. Hé, maar ik moet er weer vandoor. Tot kijk, he?

7.11.2002

Extra service
Vanaf heden ook (af en toe) rechtstreeks te consulteren voor goede raad via ICQ 164621863.
Een goed absorberend kippetje is lekker zwaar
Luuk Koelman vindt het eigenlijk niet goed dat de “fabrikanten” kippen en andere beesten met allerlei rotzooi inspuiten om meer winst te behalen, maar tegelijkertijd is hij blij dat kipfilet daardoor lekker goedkoop is. Biologisch vlees kopen is geen optie, want “het leven is al duur genoeg”.

Bonuspunten voor Luuk, omdat hij zo eerlijk is. Maar die bonuspunten wegen natuurlijk nog altijd niet op tegen het feit dat hij, net als de overgrote meerderheid van de consumenten, te krenterig is om iets meer uit te geven voor vlees waar niet mee geknoeid is.

Heer Nimo heeft makkelijk lullen. Ik ben vegetariër. Waarom? Dat is een telkens terugkerend thema. Mensen die het voor het eerst horen, voelen zich bijna altijd aangevallen. Die gaan meteen in de tegenaanval.
“Je draagt wel leren schoenen!”
“Je eet wel brood, en daar zit ook dierlijk vet in!”

De domheid van de mens komt altijd weer naar boven: krijg je vis voorgeschoteld. “Vis is toch geen vlees?”.

Of ze vragen “Mag je wel eieren?” “Waarom dan? Dat is toch ook van een dier?”.
Bijna altijd is er een grapjas die begint over vleestomaten.

De waarheid is, dat mijn moeder rond mijn vijfde, zesde jaar besloot wat te gaan minderen met vlees. Dus niet meer elke dag een gehaktbal of karbonaadje (de jaren zeventig, weetjewel?). Op de een of andere manier ben ik toen helemaal gestopt. Mijn broertje ging de tegenovergestelde richting op: hij werd gek op vlees.

Een echt bewuste keuze is het dus nooit geweest. Het zou wel een bewuste keuze zijn om nu, na al die tijd, weer te beginnen met vlees eten. Stel je dat eens voor. Missen doe ik het niet. Ik weet niet eens hoe het smaakt. Het is soms lastig om vego te zijn, en bij maaltijden met vreemden ben je altijd het middelpunt van de belangstelling. Het zij zo, ik heb daar geen probleem mee.

Als je het rationeel bekijkt, zou het beter zijn als mensen geen dode beesten zouden eten. Er zou minder, misschien wel helemaal geen honger zijn op de wereld (om één kilo vlees te produceren is een veelvoud aan plantaardig voedsel nodig). Het milieu zou veel minder worden belast. Er zou minder dierenleed zijn. Bepaalde wilde diersoorten zouden niet zijn uitgeroeid. Het beslag op de ruimte zou minder zijn. Er zouden veel minder mensen sterven aan kanker, hart- en vaatziekten en dergelijke. Er zouden minder mensen kampen met overgewicht, en ga zo maar door.

Ik wil niemand de wet voorschrijven. Als je vlees wilt eten, dan ga je maar lekker je gang. Maar iets minder, en biologisch, dat zou toch eigenlijk wel het minste zijn, als je er echt over nadenkt. Al die troep die nu in levende en dode dieren wordt geïnjecteerd, dat komt als een boemerang weer terug op de vleeseters. MKZ, salmonella, gekkekoeienziekte, ik lach me rot.
Scheveningen
“Het komt wel goed” sprak hij met zijn gebruikelijke optimisme. Niet dus. Roel en Roel zijn gehackt door de mosselman. Niks geen archieven ook. Wat nu? Ik ben er kapot van.

7.10.2002

Roel en Roel
Komen weer terug (werd gotverdomme tijd). Voorlopig zitten ze nog te kutten met "movable type" of zo (verhuisbaar tiepje?), maar het gaat goedkomen.
De meest nutteloze site van Nederland?
Maarten Batenburg is een jongen die niet van stilzitten houdt. Hij had even niets te doen en in plaats van een beetje teevee te kijken of een boek te lezen begon hij al zijn woordenboeken naar zijn computer te slepen. Daar aangekomen, typte hij steeds het eerste woord van elke bladzijde in.

Het resultaat heeft hij op het internet gezet: Words on top of the pages of a dictionary English-Dutch Wolters' Woordenboek Engels Nederlands 20ste druk, 2e oplage 1044 words. Hetzelfde voor Nederlands-Engels, Nederlands-Duits, Duits-Nederlands, Nederlands-Frans, enzovoort.

Verder een groot aantal recensies van OV-lijnen. Zo hoorde Maarten bijvoorbeeld dat er in Rotterdam een nieuwe buslijn was en spoorslags reisde hij helemaal vanuit Heerlen naar deze stad om dat eens mee te maken, zo'n nieuwe buslijn (lijn 60). Verder verhalen over busbaan N218 ( Spijkenisse-Zwartewaal), lijn 4 en 23 in Den Haag, de lijn Zutphen-Winterswijk, lijn 43 in Apeldoorn enzovoorts enzovoorts:

"Vele wegen leiden naar Scheveningen. Ik kan tram 8 of 9 nemen. Of ik neem bus 5, en stap dan over op 22. Of ik neem bus 5, en stap later over op bus 23. Aangezien ik de hele dag al in de tram zit, kies ik voor de bus. In verband met een betere overstap verkies ik 23 boven 22.

De halte direct na het viaduct heet Broeksloot. Wat een rare naam voor in de stad. Zo'n naam past meer bij het interlokale traject dat we zo meteen krijgen. We passeren een vrachtwagen met als opschrift "Prenetal. Bevallen is ons vak" Bevallen is ons vak? Hoe kan ik me dat nou weer voorstellen. Ook rijden we langs een garage "Autoschade Nederpelt". Je zou toch zweren dat er "Autoschade Nederplet" hoort te staan.

De tram rijdt hier 50 a 60 km/u. Het hobbelen maakt het schrijven bijna onmogelijk, iets dat duidelijk te zien is aan het handschrift van mijn notities."

En zo gaat het maar door...
Van bonkenstein
Nog even over dat buurmeisje van vroeger, ik had dat dus ook een keer, dat ik werd opgeschrikt door geluiden die erop wezen dat ze met een jongen lag te krikken. Ook weer bonk bonk bonk alleen niet uit de luidsprekers, maar van de poten van het bed op de houten vloer. Dat gebeurde niet zo heel vaak. Als je zo veel blowt als het buurmeisje en haar vriendje, dan heb je denk ik geen zin in al dat gedoe.

Maar dit keer was het raak, en te oordelen naar het gestage ritme, hadden ze er zin in. Misschien had ze met haar suffe kop nu wel een ander mee naar huis genomen, die handig gebruik maakte van de situatie. Wat kon het mij schelen? Het enige wat ik wist was dat ze me het leven aardig zuur had gemaakt met die teringherrie elke nacht.

Opeens kreeg ik een boosaardige ingeving. "Ik zal je krijgen, trut" mompelde ik. Waarschijnlijk door slaapgebrek (haar eigen schuld dus) kreeg De Boze vat op de toch altijd zo zachtmoedige en opgeruimde jongeheer Nimo. De euveldaad die ik daarna pleegde valt mij dan ook eigenlijk niet toe te rekenen. The devil made me do it.

Aan het toenemende gehijg en gesteun kon ik afleiden dat ze boven naar een hoogtepunt aan het toewerken waren. Stilletjes sloop ik naar de telefoon. Even wachten nog… Met roodgespitste oortjes zat ik te luisteren. Timing was alles. Zij begon al "ga door! ga door!" te roepen, en hij maakte ook geluid.

Nu was het moment. Snel draaide ik haar telefoonnummer. RING! Ik kon de telefoon horen overgaan. Het gebonk en gehijg stokte. Heel even was het stil. Toen hoorde ik haar naar de telefoon lopen. Snel legde ik de hoorn op de haak.

Boven brak de pleuris uit:“Shit!” “Godgloeiendegotver!” Hij wilde opnieuw beginnen, maar voor haar was de lol er af. Even later hoorde ik hem de trap af stormen. Innig tevreden ging ik terug naar mijn warme bedje. Ik draaide me om en weldra lag ik heerlijk te snurken, een diepe verkwikkende slaap.

7.09.2002

Scoren op de schaal van Ivo
IQ-testen deugen niet, dat weet een kind. Maar er is goed nieuws! Na een leven vol vorsende arbeid, een gedegen literatuurstudie, honderden experimenten en proefnemingen presenteert heer Nimo nu zijn eigen methode om iemands intelligentie te meten.

Als je het weet is het heel simpel, maar dat geldt voor alles. Intelligentie bepaal je als volgt: hoe hoger men Ivo Niehe aanslaat, hoe dommer.

Vooral als ze zeggen: "Ivo neemt zijn gasten tenminste serieus". Bonuspunten voor: "hij spreekt zo fantastisch zijn talen!".

In werkelijkheid geeft Ivo geen ene ruk om z'n gasten, hij kickt er alleen maar op om met "beroemde mensen" te praten. Daarbij koestert hij de illusie dat ze hem echt graag mogen.

René Mioch, die heeft dat ook. "It's you again!" roept het een of andere filmsterretje en René is weer helemaal gelukkig. Buiten zijn gezichtsveld drukt iemand van de productie de betreffende filmster schielijk wat geld toe, precies zoals afgesproken. "Fantááástische actrice is dat", zal René de rest van z'n leven blijven roepen, "die nieuwe film is een meesterwerk".

Zo ook Ivo Niehe. Talenkennis? Hij spreekt nauwelijks tot geen Duits en een belabberd soort Amerikaans-Engels. Wat hij wel een beetje spreekt zijn twee Romaanse talen: Frans en Italiaans.

Aangezien er in Nederland vrijwel niemand meer is die de Franse taal machtig is, laat staan de Italiaanse (en dat geldt voor de Troskijker natuurlijk in het kwadraat) maken elke twee woorden die Ivo heeft ingestudeerd hem in de ogen van het volk al tot een soort Dante (wie?) in de polder (overigens is er een hele saaie, humorloze weblog met dezelfde naam, maar dat terzijde). Het maakt niet uit dat Ivo elke vraag van zijn spiekbriefje opleest, ongeacht wat het vorige antwoord was.

"En Ivo stelt tenminste niet van die vervelende vragen". Met andere woorden, hij zit tot aan zijn wijkende haarlijn in de reet van de te interviewen celebrity.

Zeker weten dat de mensen die tegen Ivo Niehe opkijken "professor Pim" de grootste geleerde sinds Erasmus (wie?) vonden. Dat wordt smullen volgende week: een special van Ivo over Pim, met nog nooit vertoonde beelden. Ik verwacht veel slow-motion en het lied van Vanessa.

Laatstgenoemde zangeres scoort dan ook bijzonder hoog op de schaal van Ivo.
Oom Nimo vertelt...
Polskaya heeft voor het eerst zijn nieuwe buren horen neuken. Dat deed me denken aan de tijd dat ik “op kamers” woonde.

Elke etage van het verwaarloosde pand in de Grote Stad was door een huisjesmelker verhuurd aan twee studenten, die de schamele voorzieningen deelden. Boven me woonde een meisje die alles deed behalve studeren.

Op een gegeven moment kwam er een vriendje bij haar inwonen die de hele dag sliep en zijn nachten doorbracht met blowen onder het genot van een muziekje. Jammer genoeg was dat muziekje keiharde gabberhouse, met de volumeknop op standje maximaal. Aanbellen hielp niet, en tegen het plafond slaan met een bezemsteel evenmin. Het enige resultaat was dat het stucwerk naar beneden kwam.

Gelukkig wist ik ook het telefoonnummer van het meisje. Aan het begin van de nacht (zelf kwam ik ook nooit voor tweeën thuis) viel er nog wel met het vriendje van het meisje te praten. “Ja tuurlijk, joh, geen probleem” en het geluid ging ietsje zachter. Maar beetje bij beetje ging het weer omhoog en een kwartier later stond de stereo weer net zo hard als daarvoor.

Maar heer Nimo zou heer Nimo niet zijn als hij daar niets op wist. In de gang bevond zich de kast met elektra. Het loodje dat ter verzegeling diende, was er zo af. Fluks een hele dikke draad (een centimeter in doorsnee) eruit getrokken.

Daarmee ging de stroom voor boven er helemaal af. Enorme vonken schoten er vanaf. Achteraf is het een wonder dat ik nooit ge-electrocuteerd ben. Het was heel grappig hoe de muziek langzaam uitstierf. BONK BONK BONK BOOONK Booonk booooooonk boooo….nk. Daarna wat gestommel boven en toen: heerlijke rust. Ze waren waarschijnlijk zo stoned dat ze geen idee hadden wat er precies gebeurde. Ik lekker slapen en de pas toen ik weer wakker werd de stroomdraad er weer met veel geknetter en grote vonken ingestoken.

7.08.2002

Even een beetje zeuren
Sommige dingen kan je niet zeggen zonder van jaloezie te worden beticht. Dat geldt ook voor het volgende. Toch wil ik me daardoor niet laten afschrikken. Het staat een ieder vrij om het simpel af te doen met “hij is gewoon jaloers” of “het is de kift”.

Als een collega een extra goed stukje heeft geschreven, is het prima om daarnaar te linken op je weblog. Of als je er zelf iets aan hebt toe te voegen. Maar sommige loggers linken gewoon altijd als hun held weer wat op zijn site heeft gezet. Als de heren Jeroen Bosch, Zidouta bijvoorbeeld weer eens een olijk stukje hebben gebakken dan maakt de loglijst overuren. Iedereen gaat daar naar linken.

Los van het feit of die baksels nu wel of niet lezenswaardig zijn (dat van die raketijsjes vond ik best vermakelijk), vind ik het een beetje jammer dat je op zo’n moment beter even geen weblogs kun bezoeken, omdat ze allemaal dezelfde link hebben. Sommigen maken daarnaast nog elke week reclame voor een nieuwe column van Thomas von der Dunk, Van Jole, Theo van Gogh etc. Een beetje onafhankelijkheid en een ‘kritische beschouwing’ is vaak ver te zoeken. Lekker linken, zonder er zelf wat aan toe te voegen. Eigenlijk kan dat niet meer anno 2002.