8.31.2002

Taaltips voor managers en politici
Zeg nooit: 'Ik weet het zeker' , maar zeg: ' Die discussie durf ik wel aan' .

8.30.2002

Ik zie je vaag, Ina
Hoewel niet grappig bedoeld, moest ik lachen om deze zinnen uit het stukje van Ina Brouwer, vandaag in de Volkskrant:

‘In 1997 begonnen we samen met topmensen uit het bedrijfsleven de campagne Opportunity in Bedrijf. Het werd een campagne met een spetterende opening: film, muziek, tv-spotjes, ambassadeurs en veel media-aandacht. Het spotje ‘Wie is toch die man die op zondag het vlees snijdt?’ is bij velen nog bekend.’
Het middelpunt van Nederland
Een van de leuke dingen hier is dat de mensen zo hard werken. Het geeft me een ontspannen gevoel om dat vanaf mijn zachte tuinstoel gade te slaan.

De boeren zijn de hele dag in de weer met trekkers en machines en op de weg, een stukje verderop, is het ook een en al bedrijvigheid.

Met fleurige vrachtwagens wordt de agrarische sector bediend, alsmede de plaatselijke middenstand:

Ederveen Mengvoeders, Potgrond Bleiswijk, Gert Adams Bloemen & Planten, Bangma Verpakkingen Dronten, HillCo Partyservice, P. Bos Veevoeders (2x), Transportbedrijf Van Wanrooy bv, Bleckmann, De Sikkens Grossier, Robuust Zaadhandel b.v., Kooistra Ede Moergestel, TGP Post, Wooncentrum Van keris bv, Transport & Logistiek Midden Gelderland bv, Denkavit (voedt jong vee), Automobielbedrijf Folmer, Stoffeerderij Klok, Van Gend & Loos, S.B. Telecom, P. van Manen.
Chicks love me
Intussen scharrelen ze al weer gezellig tussen mijn voeten. In het begin schrok ik er wel van, maar inmiddels zijn we vriendjes. Nooit geweten dat kippen van die gezelligheidsdieren zijn. En elke dag een kakelvers eitje. Schatten zijn het!!

8.29.2002

Antwoordapparaat
Net even Liesel gebeld (secretaresse) en het blijkt dat mijn antwoordapparaat elke dag helemaal vol wordt geluld door Roel en Roel , met gejengel en gezeur als ' wanneer gaan we nou eindelijk eens vuistneuken, waarom mochten we niet mee op vakantie, heeft een vaars echt een geile roze aars, wat is het telefoonnummer van die Thirza, waarom doet het pijn als we plassen, heb je nog tips voor als de vaseline op is, wil je alsjeblieft eens samen met ons ' iets' op het internet doen, hoe krijg je het toch elke keer weer voor elkaar, kunnen we een geeltje van je lenen krijg je volgende week terug, echt waar, heb je nog een leuke tip voor ons we hebben geen inspiratie' , etc etc.

Jongens, oom Nimo is even een weekje met vakantie. En nee, jullie krijgen het adres niet. Ik zit hier op kosten van mijn (afwezige) gastheer met een inbelaccountje te pielen en aangezien het een Mac is, waarbij de beveiliging op maximaal is ingesteld, lukt het me niet eens om m'n hotmail te openen (ik krijg dan een regeltje dat het een beveiligde pagina is). Andere weblogs lees ik nu ook niet, ik heb wel wat beters te doen.

Dat komt dus allemaal weer na de vakantie, die trouwens al weer voor de helft voorbij is. Niet zeuren dus en braaf zijn. Even wat voor jezelf doen. Maak maar een mooie tekening of zo, of zing een liedje, en neem dat op, altijd leuk.
Landvreugd
Op een meter afstand van mijn ligstoel, onder de appelboom, staat een hekje met prikkeldraad, waarachter een jonge koe (hoe heet zoiets? Een vaars of pink, dacht ik) met rollende ogen naar me staat te loeien.

Ik moet toegeven, van zo dichtbij klinkt het tamelijk indrukwekkend. Een heel diep geluid. Eddie ‘Lockjaw’ Davis zou er nog een puntje aan kunnen zuigen. Zelf kan ik tijdens het bierdrinken – in alle bescheidenheid – een aardige boer produceren, maar die valt in het niet bij wat die koe hier laat horen.

Het beest wil appels. Die vallen hier de hele dag niet ver van de boom en ik heb er haar al heel wat toegeworpen.

Maar deze dame is onverzadigbaar. Zodra ik de deur uitstap, komt ze helemaal van de andere kant van de wei op me af gedraafd. Zonet liep ik de wei in om een foto te nemen van het huis en opeens kwam ze op me af gehold, gevolgd door haar zusje. Pamplona! Als stadse frats ben ik dat niet gewend. Met geschreeuw en wilde gebaren hield ik ze op een afstand en na een snelle spurt klom ik terug over het hek, snel de veilige tuin in.

Ze staat me nog steeds boos aan te kijken, met die grote kop met hoorns helemaal over het hek. Ik dacht dat ze die hoorns tegenwoordig afknipten, maar blijkbaar niet.

Toch geef ik ze maar geen appels meer. Ze hebben er al zo veel op, en ik weet niet of het eigenlijk wel goed voor ze is. Straks krijg ik een boze boer op mijn dak, en daar heb ik geen zin in.

Is kijken of ik die koebeesten op de een of andere manier kan wegjagen, want ze staan ongegeneerd te pissen en te schijten en er zijn hier al genoeg vliegen.

8.26.2002

Allemaal beestjes
Deze week doe ik verslag vanaf het platteland. Een ding vergeet je als stedeling wel eens, namelijk dat het hier stikt van de beestjes, met name insecten. Ik heb de afgelopen twee dagen al heel wat slecht karma opgebouwd vanwege het doodslaan van ontelbare muggen, vliegen en dazen.

Er zijn ook wespen, maar die behandel ik wat voorzichtiger (ze laten me trouwens ook met rust, wat ik van die vliegen, muggen en dazen niet kan zeggen).

Verder is er sprake van twee gekke kippen (lopen de hele dag als hondjes achter me aan te huppelen) en een onwillige kat, die de hele tijd naar me blaast. Al met al bevalt het me wel, hier tussen de koei'n.